Tahimik.
Iyon ang bumalot sa loob ng sasakyan habang pauwi sina Alyssa kasama ang triplets. Walang ingay mula sa radyo, walang kwentuhan, ni walang kaluskos kundi ang banayad na ugong ng makina at ang mahinang patak ng ulan na nagsisimula nang bumagsak sa labas.
Nakahawak si Alyssa sa manibela, tuwid ang tingin sa kalsada. Pero sa loob-loob niya, nagwawala ang emosyon. Paulit-ulit bumabalik sa isip niya ang imahe ni Liam—nakayuko, umiiyak, at mahigpit na niyayakap ng kanilang mga anak.
Sa likod, tahimik lang sina Sky, Snow, at Callum. Hindi gaya ng normal na biyahe kung saan nagtatawanan sila, nagtatanungan, o nag-aagawan ng laruan. Ngayon, parang ramdam nilang may mabigat na nangyayari.
“Mommy…” mahina ang tawag ni Sky mula sa likod.
Hindi agad sumagot si Alyssa. Parang bigla siyang
