Nanatiling tikom ang labi ni Alyssa habang mariing nakapako ang tingin kay Liam. Ramdam niya ang bigat ng presensiya nito, ramdam niya rin ang unti-unting pagbagsak ng pader na ilang taon niyang itinayo—pero mas pinili niyang higpitan pa. Hindi siya puwedeng bumigay. Hindi siya puwedeng maging mahina ulit.
Pero bago pa man siya muling makapagsalita, nauna na si Liam. Mabigat ang bawat hininga nito, para bang bawat salita’y hinihila mula sa kailaliman ng dibdib niya.
“Even if I lose everything that I worked hard on… gagawin ko, Alyssa,” basag at punit ang tinig niya, halos humihikbi na. “Basta kapalit nito, pahihintulutan mo akong magpaka-ama sa mga anak mo… na anak ko rin.”
Napasinghap si Alyssa, hindi inaasahan ang bigat ng mga salitang iyon. Pero hindi pa doon natapos si Liam.
“Kahit
