Chapter 27

2473 Words

HYACINTH’S POV Bakit parang? Bakit parang matigas tong unan ko? Unan ko na niyayakap ko? Pero ang bango.. *smell *smell Ang bango talaga eh.. Ahh baka feeling ko lang yun.. Matutulog muna ako.. *yakap sa unan* *niyakap ako pabalik ng unan* Whuuut?! O___- -____O O_____O “Waaaaah!” sinipa ko si Axel.. Oo si Axel nasa tabi ko. Kaya ayun nahulog siya.. Ayy! Napakagat nalang ako sa kuko ko. “Araay! Hyacinth naman.. Ba’t ka ba naninipa diyan?” reklamo niya. Nakarinig naman ako ng tawa ng isang tyanak.. Este manika.. Manikang duwende. =___= sino pa ba? Edi si baby Angel? “B-Bakit ka naman yumayakap sakin?! Ikaw napakamanyak mo talaga” sabi ko tapos pinalo-palo ko siya ng unan. “Aray! Tama na—Aray! Uy hyacinth—aray! Lentek na—aray!” tinigilan ko na rin siya. Kawawa eh. Nag-indian seat n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD