HYACINTH’S POV
Kanina pa ako hila-hila ni Axel. Eh hindi ko naman alam kung san kami pupunta. Napakamot nalang ako sa ulo ko.
“Axel san ba tayo pupunta?” sabi ko sa kanya tapos huminto siya at humarap saken. Napakaseryoso ng mukha niya.
Dahan-dahan siya lumapit saken. Napalunok naman ako.
“B-bakit?” tanong ko sa kanya.
“Alam mo bang ayaw na ayaw ko ng pangalan kong Axel noon” sabi niya in a serious tone.
“E-Eh? B-bakit naman?” tanong ko sa kanya habang inuurong pa rin yung ulo ko.
“Wala. I think’s it’s not cool kasi. But when I heard you call my name, feeling ko napakaswerte ko at Axel ang pangalan ko at binabanggit mo yun. Alam mo ba yun?” sabi niya. His voiceiswas so seductive.
Umiling ako sa kanya. Tapos dahan-dahan siyang naglean saken. Waaaaaah! Hahalikan niya na naman ba a
