Kabanata 25
Sobrang awkward ng pakiramdam ko habang nakasakay ako sa kotse niya. Wala akong kibo at hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko.
I don't want to overthink it but it kept hunting me.
I glanced at him who's seriously driving the car. He never said anything but his actions were the other way around.
Kinagat ko ang ibabang labi ko at inilipat ang tingin sa aking mga kamay na nakapatong sa aking binti. Huminga ako nang malalim at nakaramdam ng kaba.
"Magandang gabi po, Tita Imelda," bati ko sa mama nito na sumalubong sa pagdating namin.
Tumaas ang kilay nito noong makita ako at bumaba ang tingin nito sa damit ko. Pahakbang pa lang ako palapit sa kanya ay tinaas na nito ang kanang kamay niya upang pigilan ako.
"Good evening," tipid na sagot nito.
Lumipat ang tingin nito kay E
