Tüylerimi diken diken eden Kumandan Esmer'in bakışları altında kendimi aciz hissediyordum. Aşağılamaktan çok acır gibi bakıyordu. Düşen omuzlarım Prens Aren'in elleri tarafından yukarı kaldırıldı.
-Hey, kendine gel suç ortağım. Esmer o kadar da vahşi değildir.
Ellerimi sallayarak:
-Hayır! Ben öyle düşünmüyorum. Yani vahşi olduğunu...
Dediğimde Prens Aren kahkahayla güldü. Kumandan Esmer ise ifadesizdi. Yanlış mı anlaşıldım acaba, diye düşünerek sözüme ekleme yaptım.
-Kumandan Esmer sadece ciddi mizaçlı. Lütfen kabalık ettiysem affedin.
-Cidden sevimlisin.
Ah! Başka birinin yanında böyle sözler söyleyecek kadar arsız bir prensti o. Umursamaz bakışlarıyla beraber sertçe arkasını dönerek çıktı lavabodan.
-Prens Aren, neden her şeyi böyle zorlaştırıyorsunuz?
Aynı anda musluktan
