ไนกี้นั่งอยู่ในรถรออาร์ตอย่างกระวนกระวายใจ จนกระทั่งอาร์ตได้เดินเข้ามาหายืนอยู่ข้างประตู ไนกี้จึงปลดล็อดและในทันใดนั้นอาร์ตก็เปิดประตูรถเข้ามาในทันที
“วันนี้พี่ผ่านฉลุยเลย ขอบใจไนกี้มากอีกครั้งนะ”
อาร์ตยิ้มอย่างมีความสุขในสิ่งที่สมหวัง เพราะช่วงเวลาที่ผ่านมามีแต่ความกังวล แต่ในเมื่อผ่านมาด้วยดีจึงมีแต่ความสุข
“ผมดีใจด้วยที่พี่อาร์ตทำสำเร็จ”
“ที่สำเร็จได้ก็เพราะไนกี้นั่นแหละ”
เมื่ออาร์ตพูดจบก็มองไปรอบๆรถ และ ขยับเท้าไปมาจนไปเขี่ยบางสิ่งกระเด็นไปโดนประตูรถ อาร์ตจึงก้มลงไปดูว่าเป็นอะไร ซึ่งสิ่งที่เห็นได้สร้างความตกใจแกอาร์ตอย่างมาก เพราะสิ่งที่อยู่ในมือของเขาเป็นแฟลซไดร์ฟนั่นเอง เขาพยายามมองชัดๆซึ่งมีชื่ออาร์ตติดอยู่
“แฟลซไดร์ฟพี่มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”
อาร์ตหันหน้าไปมองไนกี้ในทันที เพราะสงสัยว่าทำไมถึงมาอยู่ในรถของไนกี้ได้ ใจหนึ่งคิดในแง่ที่ไม่ดี อีกใจหนึ่งพยายามคิดว่าไม่ใช่
“ของพี่อ
