Girl in love แอบรักนายตัวร้าย

เด็กหญิงนั่งเหม่ออยู่ที่หน้าบ้านหลังใหญ่พลันสายตาเหลือบไปเห็นกลุ่มเด็กผู้ชายเดินเข้ามาในรั้วบ้านของตน เด็กหญิงเตรียมลุกขึ้นเดินกลับเข้าห้องของตัวเอง “ขิม ลูกจะไปไหนอยู่เล่นกับพี่ขุนพลก่อนสิลูก” เสียงของผู้เป็นมารดาดุลูกสาววัยใสเมื่อเห็นว่าเด็กหญิงกำลังจะหนีกลับเข้าห้องทุกครั้งเวลาพี่ชายพาเพื่อนกลับมาเล่นที่บ้าน “ขิมไม่ชอบ พี่ขุนพลเล่นแรง” เด็กหญิงพูดพลางมองไปยังพี่ชายที่มีอายุห่างกันสองปีของตนเอง “แล้วเรามีเพื่อนที่ห้องไหม ทำไมไม่พามาเล่นบ้านเราเหมือนพี่ขุนพลบ้างละ” เสียงของผู้เป็นมารดาถามอย่างเป็นกังวล “มี แต่ขิมไม่ชอบให้ใครมาบ้าน” เด็กหญิงบ่นอุบอิบ ผู้เป็นมารดาส่ายหน้าอย่างเป็นกังวลว่าลูกสาวของตนเองจะเป็นคนเก็บตัวเพราะเพื่อนวัยเพื่อนวัยเดียวกันต่างพากันโตเป็นสาวกันหมดแล้ว “หวัดดียัยตัวเล็ก” พี่ชายของเด็กหญิงตะโกนทัก “แม่ครับวันนี้อชินอนค้างที่บ้านนะครับ” “ได้สิ งั้นเดี๋ยวแม่ไปบอกแม่บ้านให้เตรียมห้องให้ พาน้องไปเล่นด้วยนะขุนพล” เด็กหญิงพยายามจะเดินตามแม่ไปแต่กลายเป็นว่าพี่ชายของเด็กหญิงเดินมาขวางทางเอาไว้ “จะไปไหน ขิมนั่งด้วยกันนี่แหละไม่งั้นแม่จะว่าขุนพลอีก” เด็กชายมองหน้าพี่ชายของตนอย่างโกรธเคือง ตอนนี้เด็กชายอยู่มัธยมสองแล้วซึ่งเด็กหญิงพึ่งจะอยู่ประถมหกซึ่งเด็กหญิงรู้สึกว่าไม่มีอะไรที่พี่ชายของตนจะเล่นกับตนเองได้ เด็กหญิงไม่อยากจะอยู่ตรงนี้โดยเฉพาะเพื่อนของเด็กชายทุกคนต่างพูดกันเรื่องผู้หญิง ซึ่งเด็กหญิงรู้สึกอึดอัดทุกครั้ง “วันนี้พี่ไอย่าน่ารักมากเลยวะ” เสียงของเพื่อนพี่ชายตนพูดดังขึ้น…เด็กหญิงลอบถอนหายใจเพราะบทสนทนาพวกนี้ “อชิมาแล้วเหรอ” เสียงตะโกนทักของพี่ชายเด็กหญิง ร่างสูงปรากฎตัวตรงหน้าของเด็กหญิง ใบหน้าหล่อคมคาย ผิวขาวจัด ตาเรียวดุจเหยี่ยว ตึก ตึก ทำไมเด็กหญิงถึงรู้สึกแปลกๆ ในหัวใจแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อชิเหลือบตามองเด็กหญิงก่อนจะยิ้มทักทายเหมือนทุกครั้ง เด็กหญิงถึงกับทำตัวไม่ถูกจึงแกล้งเหม่อมองไปทางอื่น “เลิกหม้อน้องกูเลยนะ” “พี่ขุนพลอย่าพูดคำหยาบนะ” เด็กหญิงรีบหันไปดุพี่ชายตัวดีของตนเอง “แบร่ วัยรุ่นเขาพูดกันหมด ขิมไม่เข้าใจหรอก” เด็กชายตอบพลางแลบลิ้นใส่เด็กหญิงอย่างกวนประสาท “ผู้หญิงพูดเพราะน่ารักจะตาย หายากด้วย” อชิมองมาทางเด็กหญิง “กูบอกว่าไงครับ มึงมันร้ายน้องกูตามไม่ทันหรอกเพราะงั้นห้ามยุ่ง” พี่ชายของเด็กหญิงรีบพูดขัดเพื่อนสนิทตัวเองทันที “ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย..” ใบหน้าคมคายมองมาทางเด็กหญิงเล็กน้อย เด็กหญิงรีบหลบสายตาทันที เขาคือคนที่เด็กหญิงแอบชอบมาตั้งแต่ที่เขาเรียนอยู่ที่เดียวกันก่อนจะเรียนจบไป “งั้นวันนี้เราเล่นเกมส์ยันเช้าที่ห้องฉันกันนะ” พี่ชายของเด็กหญิงพูดอย่างตื่นเต้น “ไปกันเถอะ ขิมลุกเดี๋ยวแม่ว่าถ้าขุนพลทิ้งขิมไว้คนเดียว ลุกเลยนะ” “ฮึ ขิมจะบอกแม่ว่าขิมปวดท้อง โอเคไหม” เด็กหญิงพูดขึ้น “ไม่ไปเล่นด้วยกันละ ขิม” เสียงทุ้มของอชิเพื่อนสนิทของพี่ชายเด็กหญิงถามขึ้น เด็กหญิงเงียบก่อนจะรู้สึกว่าใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้ “มึงเลิกแกล้งน้องกูนะ งั้นขิมก็ไปบอกแม่ด้วยนะ” พี่ชายเด็กหญิงรีบไล่ให้เด็กหญิงไปที่อื่นทันที เด็กหญิงวิ่งกลับเข้าไปในบ้านอย่างรวดเร็ว เด็กชายส่ายหน้าอย่างเอือมระอาที่น้องสาวของตนเองอ่านออกง่ายเกินไปแบบนี้จะโดนผู้ชายหลอกตอนโตหรือเปล่านะ “อย่าแกล้งขิมสิ อชิ” “น้องเหมือนเด็กหน้าแกล้งนี่นา” เพื่อนสนิทของเด็กชายพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ฝึกไว้โตไปจะได้มีภูมิคุ้มกัน” “ใครจะมาชอบขิมกัน เด็กน้อยขนาดนั้น” เด็กชายพูดอย่างสงสัย “ก็จริงแต่ใครจะรู้โตมาอาจจะสวยก็ได้” อชิพูดขึ้น “ไม่มีทางน่ะ ป.6 แล้วนะตัวยังเล็กแค่นี้อยู่เลย” เด็กชายหัวเราะอย่างนึกตลกที่น้องสาวของตนจะโตขึ้นเป็นสาวสวยได้ยังไงเพราะตอนนี้ยังกับเด็กกะโปโล “น้องละขุนพล” เสียงของมารดาถามขึ้น “เอ่อ น้องปวดท้องครับเลยขึ้นไปนอนบนห้อง” เด็กชายรีบแก้ตัวทันที “ไม่ใช่ว่าแกล้งน้องอีกนะขุนพล” “ผมจะแกล้งทำไม ถามอชิดูเลยก็ได้” เด็กชายรีบหาพวกมาสนับสนุน “จริงครับคุณแม่ น้องขิมบอกว่าปวดท้อง” อชิเห็นเพื่อนชายต้องการความช่วยเหลือจึงรีบช่วยทันที มารดาของเด็กชายพยักหน้าก่อนจะเดินขึ้นไปดูอาการเด็กหญิงอย่างเป็นห่วง “งั้นเราไปกันเถอะ” เด็กชายพาเพื่อนขึ้นไปเล่นบนห้องของตนอย่างสนุกสนาน กลางดึกคืนนั้นเองเด็กหญิงรู้สึกหิวนมจนนอนไม่หลับ เด็กหญิงติดทานนมทุกคืนแต่เนื่องจากโกหกมารดาว่าปวดท้องจึงโดนสั่งห้ามไม่ให้ทานนมก่อนนอน “คงจะนอนแล้วสินะ” เด็กหญิงแง้มประตูออกมาสอดส่องภายในบ้านว่าทุกคนหลับไปแล้วหรือยัง ก่อนจะเห็นว่าทางสะดวกจนแอบเดินลงมาทานนมในครัว เด็กหญิงเปิดตู้เย็นอย่างเบามือก่อนจะหยิบกล่องนมน้ำผึ้งยี้ห้อโปรดออกมาดื่ม “ชอบกินเหมือนกันเลย” เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจนเด็กหญิงหันไปมองด้วยความตกใจ “ฉันขอชิมหน่อยสิ” มือหนาของเพื่อนพี่ชายของเด็กหญิงยืนมาตรงหน้า เด็กหญิงสงสัยว่าทำไมเขาไม่ไปเอากล่องใหม่จะมาแย่งเธอกินทำไมกัน แต่ยังไม่ปฎิเสธอชิก็แย่งกล่องนมน้ำผึ้งของเด็กหญิงมาดื่ม ริมฝีปากหนาดูดหลอดเดียวกันกับที่เด็กหญิงดูดเมื่อเห็นอย่างนั้น ใบหน้าของเด็กหญิงก็มีสีแดงระเรื่อขึ้นมา “อร่อยกว่าที่พี่เคยกินอีกนะ”