Kenan Costa tamamen kendine geldiğinde, doktorlar Mira’nın odasına girmesine izin verdi. Mira, tereddütsüz içeri girdi ve babasının elini tuttu.
“Babacığım… İyi olacaksın. Merak etme,” dedi yumuşak bir sesle.
Kenan Costa, zorlanarak konuştu:
“Mira…”
“Yorma kendini baba,” dedi Mira hemen, sesi titrek ama kararlıydı.
Kenan bakışlarını kızının gözlerine dikti.
“Bulabildin mi bunu yapanı?”
Mira başını öne eğdi, gözleri bir an kapandı.
“Henüz bulamadım, maalesef,” dedi sessizce.
Kenan’ın sesi biraz daha sertleşti:
“Kimin yaptırdığı çok belli. Sözleşme günü olması… tesadüf olamaz.”
“Biliyorum…” dedi Mira, sesi hem sakin hem de içinde fırtına saklı gibi titrek bir derinlik taşıyordu. “Bence de Soykanlar yaptı. Ve bugün bunun bedelini ödeyecekler. Sen hiç merak etme.”
Kenan Costa gözle
