Mira, Soykanların kalesinden çıkıp arabaya bindiğinde, çok kısa bir an da olsa içini bir mutluluk kaplamıştı.
Kemal direksiyona geçerken sordu:
“Şimdi nereye gidiyoruz Mira Hanım?”
“Hastaneye gidelim Kemal Abi. Babamdan bir haber var mı?” dedi Mira, endişeyle.
“Stabil, Mira Hanım,” dedi Kemal, sesi üzgün ve yorgundu.
Mira başını cama yasladı. Gözleri dalgındı ama içinde alev gibi yanan bir duygu vardı: İntikam.
Babası ölümle pençeleşirken, o hiçbir şey olmamış gibi oturamazdı. Babamın kanı yerde kalmayacak, diye geçirdi içinden. Bedeli ne olursa olsun, bu hesabı soracaktı.
Hastaneye vardıklarında, annesi Mira’yı görür görmez oturduğu koltuktan hızla ayağa kalktı.
“Kızım… Nasılsın?” diyerek ona doğru yürüdü ve boynuna sarıldı.
Mira, annesinin sarılışındaki titrekliği hissederek, yu
