Cem, yavaşça Mira’ya yaklaştı. Mira, Cem’in nefesini yüzünde hissediyordu. Cem dudaklarına yaklaşırken Mira aniden yerinden kalktı.
“Ben artık hastaneye gitsem iyi olacak,” dedi, sesi biraz titrekti.
Cem, bakışlarını ondan ayırmadan sordu:
“Benden neden kaçıyorsun, Mira? Ben senin sevgilin değil miyim?”
Ellerini tuttu, gözlerinin içine baktı.
“Mira, ben seni on altı yaşımdan beri seviyorum. Seni kazanmak için çok uğraştım ve seni asla kaybetmek istemiyorum.”
Mira başını öne eğdi.
“Biliyorum,” dedi fısıltıyla.
“Zaten ben de beni sevmeni seviyorum.”
Derin bir nefes aldı, ardından cümleleri yavaşça döküldü:
“Ama biliyorsun, işler çok karışık. Ben buraya bambaşka şeyler düşünerek geldim ama kendimi bir savaşın ortasında buldum. Bana biraz zaman ver. Her şey eskisi gibi olacak.”
Cem,
