CAHAYA’S POV
Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin, hindi ko kasi agad nasagot ang tanong ni Ancel.
Tama siya, ito na nga ang matagal ko nang hinihintay—ang mawala sa siya sa buhay ko at bumalik sa dati ang lahat. Pero bakit nakakaramdam ako ng kakaiba? Bakit parang nalulungkot ako?
"Kung iyon ba talaga ang gusto mo, at kung sigurado na magiging maayos ka, aalis ako, Aya," seryoso nitong sabi na hindi ko pa rin magawang sagutin.
Ewan ko kung bakit walang lumalabas sa bibig ko. Gusto kong magsalita, gusto kong sabihin na hindi ko alam kung kaya ko na ba na kumilos mag-isa. Pero hindi ko nga masabi.
Hindi ko yata talaga kaya na umalis na siya dahil nasanay na ako na kasama siya. Nasanay na ako sa pag-aalaga niya. Binibi-baby niya kasi ako. Kaya kasalanan niya kung bakit gani
