บ่วงรักวิวาห์ลวง

สับสน

รถยุโรปคันหรูขับเข้ามาจอดเทียบหน้าประตู พัชระก้าวขาขึ้นรถและขยับเข้าไปนั่งข้างในก่อนที่จะส่งสายตาให้แฟนสาวกำมะลอขึ้นรถตาม

อ้าว ปล่อยให้เธอยืนเด๋ออยู่ได้ตั้งนานที่แท้ก็มีคนขับรถส่วนตัวนี่เอง

เมื่อก้าวขึ้นรถและนั่งดีแล้วอาทิตยาจึงถามในสิ่งที่คิดทันที เมื่อคิดจะลงเรือเดียวกันกับเขาแล้ว ก็ต้องถามกันให้รู้เรื่อง จะได้ไม่ไปล่วงเกินใครเข้าและไม่แน่ว่าหลังจากที่เขาหย่ากับเธอแล้ว เขาอาจจะกลับไปคบกับแฟนเก่าของเขาอีกครั้งก็ได้

แค่คิดว่าพวกเขาจะกลับไปคบกันทำไมเราต้องรู้สึกเศร้าด้วยนะ

“ผู้หญิงคนนั้นน่ะ แฟนเก่าพี่พัชเหรอคะ” ถามออกไปแล้วก็เพิ่งคิดได้ว่า เขาจะคิดว่าเราเสือกรึเปล่าวะ

“ทำไม หึงพี่เหรอ” พัชระถามกลับยิ้มๆ

“ไม่ใช่สักหน่อย อยากรู้ไว้จะได้วางตัวถูกเวลาเจอกันไงคะ เผื่อว่าเวลาที่เอ่อ...” อาทิตยาไม่กล้าพูดต่อเพราะว่าไม่ได้อยู่ด้วยกันแค่ 2 คน

“พูดมาเถอะแซนเป็นคนสนิทของพี่ เขารู้เรื่องทุกอย่าง” พัชระมองตามสายตาของเธอที่หยุดอยู่ที่นายแซนคนสนิทของเขา ก็เข้าใจว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะกำชับว่าเธอสามารถพูดได้ทุกเรื่องแม้กระทั่งเงื่อนไขการแต่งงานระหว่างเขากับเธอ

“อ่อ ก็เผื่อเวลาที่เราเลิกกันแล้ว ถ้าหากพี่พัชอยากจะกลับไปคบกับพี่ผู้หญิงคนนั้น ซันจะได้ทำตัวดีๆกับเขาไง”

ทำไมฟังดูแล้วเหมือนจะอนุญาตให้สามีมีกิ๊กเลยแหะ เค้าลางความวุ่นวายเริ่มส่อแววมาให้เห็นซะแล้วสิ อาทิตยาได้แต่คิดในใจ

“ถ้าเรากลับไปคบกัน ซันจะไม่เสียใจเหรอ” พัชระแกล้งเอ่ยถามคนตัวเล็กดู

“ซันไม่มีสิทธิ์ห้ามหรอกค่ะ ถ้าพวกพี่ทั้งสองจะกลับไปคบกัน ยังไงเรื่องระหว่างเรามันก็ยุ่งเหยิงตั้งแต่แรก เราแต่งงานกันเพราะอะไรพี่พัชก็รู้นี่ แถมยังกำหนดวันเลิกไว้แล้วด้วย หลังจากหย่ากันแล้วต่างคนต่างก็แยกไปมีชีวิตของตัวเองเหมือนเดิม แค่ระหว่างที่เรายังเป็นสามีภรรยากันอยู่ ก็อย่าลืมว่าต้องไว้หน้าซันบ้าง ซันขอแค่ปีเดียวเท่านั้น หลังจากนั้นพวกพี่จะทำอะไรก็เชิญตามสบายเลยค่ะ”

อาทิตยาพูดในสิ่งที่คิดในเมื่อเขาจะกลายเป็นสามีของเธอ ก็ต้องห้ามมีผู้หญิงอื่นเหมือนกัน แม้ว่าเราจะแต่งงานกันปลอมๆก็เถอะ

“แล้วถ้าหากเราสองคนมีลูกด้วยกันล่ะ ซันยังอยากที่จะหย่าอยู่รึเปล่า” พัชระเอ่ยเสียงเรียบใบหน้าเรียบเฉย เขารู้สึกไม่ชอบเอาซะเลยที่เธอเอาแต่พูดว่าหย่า นี่ยังไม่ทันได้แต่งเลยก็พูดเรื่องหย่าซะแล้ว

อาทิตยาเดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังโมโหนะ

“เรื่องนั้น มันเป็นเรื่องของอนาคต ซันยังไม่อยากคิด ให้เรื่องมันเกิดก่อนค่อยว่ากัน”

นั่นสิ ถ้าท้องเธอจะทำยังไงดี โอ๊ย หัวจะปวด

พัชระเงียบไปสักพักก็เอ่ยขึ้นมาว่า “วางใจเถอะ พี่กับหนิงไม่มีทางกลับมาคบกันแบบเป็นคนรักแล้วล่ะ จะมีให้ก็แต่ความห่วงใยที่ให้กันแบบเพื่อนเท่านั้น”

แต่ไม่รู้ว่าหนิงเขาจะคิดแบบพี่รึเปล่านะ ประโยคนี้พัชระได้แต่คิดในใจ ใจจริงเขาไม่ชอบความวุ่นวายสักเท่าไหร่ ถ้าได้แต่งงานกันแล้วเขาก็ไม่อยากจะหย่าให้วุ่นวายอีก แต่ถ้าเธอต้องการเขาก็จะหย่าให้ ไม่บังคับฝืนใจเธอหรอก เพราะแค่นี้ก็รู้สึกผิดมากแล้วที่หลอกใช้เธอ

อาทิตยาได้ยินดังนั้นแล้วไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกดีใจแปลกๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะดีใจทำไมที่ได้ยินเขาพูดแบบนั้น เหมือนกับรู้สึกว่ายกภูเขาออกจากอก

เป็นบ้าอะไรเนี่ย...

เราสองคนไม่ได้พูดอะไรกันอีก ต่างคนต่างจมอยู่ในความคิดของตัวเอง จนกระทั่งเธอเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าซื้อแซนวิชมาเผื่อเขา เธอเดาว่าเขาไม่น่าจะยังได้กินมื้อเที่ยง จึงยื่นแซนวิชที่หยิบออกมาจากกระเป๋าส่งไปให้เขา

“อะไร” พัชระงงเล็กน้อยที่จู่ๆอาทิตยาก็ยื่นแซนวิชมาให้

“อ้าวก็แซนวิชไง เดาว่าพี่พัชน่าจะยังไม่ได้หม่ำมื้อเที่ยง เลยซื้อมาฝากค่ะ”

พัชระอึ้งไปเล็กน้อย ทำไมเขาถึงได้รู้สึกอุ่นใจแปลกๆ นอกจากคุณหญิงศจีแล้วก็ไม่เคยมีใครใส่ใจเขาแบบนี้มาก่อน แม้แต่หนิงอดีตแฟนเก่าของเขาก็ยังไม่เคยใส่ใจเขาแบบนี้

“ขอบคุณ” เขารับแซนวิชจากมือเธอ พร้อมกับลงมือแกะกล่องออกแล้วจัดการกับแซนวิชทันที มุมปากของเขายกยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

“นี่น้ำค่ะ” เมื่อเห็นว่าเขากินแซนวิชจนหมดแล้วอาทิตยาจึงยื่นน้ำขวดเล็กที่ยังไม่ได้แกะส่งไปให้ เขารับขวดน้ำไปดื่มทันที

อาทิตยามองดูเขาดื่มน้ำ ในใจก็เผลอคิดอกุศล

อื้อหือ ท่าดื่มน้ำจำเป็นต้องเซ็กซี่แบบนี้มั้ย ดูลูกกระเดือกนั่นสิ ทำไมแลดูเซ็กซี่แบบนี้

อาทิตยาตกใจกับความคิดที่หื่นของตัวเอง แก้มเธอจึงเริ่มแดง ใบหน้าร้อนผ่าว เธอจึงหันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่าง บอกตัวเองเลิกคิดอะไรบ้าๆได้แล้ว

แซนที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นคนขับรถ เขานั่งเงียบทำตัวเป็นผู้สังเกตการณ์มาตลอดทางและทำตัวเป็นผู้ฟังที่ดี เรื่องของเจ้านายเขาก็พอจะรู้มาจากซินบ้างแล้ว

เมื่อได้เห็นคุณซันครั้งแรกเขาก็รู้สึกว่าเธอน่ารักและสดใสร่าเริงมาก ถ้าได้อยู่กับเจ้านายผู้เคร่งขรึมของเขาก็คงจะดีไม่น้อย เขาแอบเห็นเจ้านายของเขาแอบยิ้มตอนที่กำลังทานแซนวิชด้วยนะ ดูท่าการแต่งงานครั้งนี้คงจะไม่ใช่เรื่องผิดพลาดอย่างที่คุณซันบอกแล้วล่ะมั้ง เพราะดูแล้วเจ้านายของเขาออกจะพอใจกับการแต่งงานครั้งนี้ด้วยซ้ำ ดูจากที่คุณซันพูดเรื่องหย่าทีไร เขารู้สึกได้ว่าเจ้านายของเขาอารมณ์ไม่ดีเป็นอย่างมาก ต่อไปเขาจะต้องปฏิบัติตัวกับคุณซันว่าที่นายหญิงเป็นอย่างดีแน่นอน เขารู้จักเจ้านายดี หากไม่สนใจจะไม่มีทางพาตัวเองเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยแน่นอน เขาฟันธงได้เลยว่าคุณซันไม่มีทางที่จะได้หย่าอย่างที่คิดไว้แน่นอน!

รถยุโรปคันหรูจอดเทียบหน้าสำนักงานเขตพัชระและ

อาทิตยาก้าวลงจากรถ ส่วนแซนขับรถออกไปหาที่จอด

“คุณพัชสวัสดีครับ” สมิทธิ์ทนายหนุ่มประจำตระกูลเอ่ยทักพัชระหลังจากที่เห็นคนทั้งคู่เดินเข้ามา

“เตรียมเอกสารเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย แล้วคุณอาสุธีล่ะมาด้วยกันหรือเปล่า” พัชระเอ่ยถามถึงคุณสุธี อดีตทนายประจำตระกูล ซึ่งเขานับถือท่านเหมือนเป็นอาแท้ๆ โดยวันนี้เขาตั้งใจให้สองพ่อลูกคนสนิทมาเป็นพยานในการจดทะเบียนสมรส

“จัดเตรียมเรียบร้อยแล้วครับ ส่วนเอกสารรอแค่ลายเซ็นของคุณพัชและคุณซันก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว คุณพ่อนั่งรอด้านในแล้ว รีบเข้าไปกันดีกว่าครับ”