ทะลุมิติไปเป็นเมียเก็บของพระรองในนิยาย

ทั้งที่รักเหมือนน้องสาว

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้วกว่าพายุรักของคนด้านนอกจะจบลง พวกเขาบำเรอรักกันอย่างมีความสุขในขณะที่แฟนสาวอย่างเธอได้แต่ซ่อนตัวให้เงียบในตู้เสื้อผ้า

กระทั่งเสียงของพวกเขาเงียบลงในที่สุด บัวบูชาปาดน้ำตาลวกๆ ออกจากดวงตาที่แดงก่ำ ก่อนจะย่องออกจากตู้เสื้อผ้าให้เงียบที่สุด ไม่ลืมที่จะหันหลังกลับไปมองสองร่างที่กำลังเปลือยเปล่าและนอนกอดกันบนเตียง หัวใจดวงน้อยเจ็บจนชาได้แต่มองภาพตรงหน้าให้ชัดๆ อีกครั้งเพื่อย้ำเตือนกับใจตนเอง ก่อนที่หันหลังจากไป

“พี่บัว” น้ำเสียงสั่นเครือที่ดังมาจากด้านหลังเมื่อบัวบูชากำลังจะก้าวออกไป บัวบูชาได้แต่ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ น้ำตาที่พยายามกลั้นไหวกลับไหลรินอย่างห้ามไม่อยู่ กระทั่งเจ้าของเสียงเดินเข้ามาประชิดตัวเธอ

“พี่บัว กระปุกขอโทษ ฮรืออๆ” น้ำเสียงสั่นเครือพร้อมกับสองมือพนมไว้พี่สาวที่เธอเคารพด้วยความเสียใจ

บัวบูชาได้แต่หลับตาช้าๆ กะพริบม่านน้ำตาที่ไหลรินจนดวงตาพร่ามัว ก่อนจะหันไปมองเด็กสาวที่เธอรักและเอ็นดูราวกับน้องในไส้ คนที่เธอไม่เคยแม้แต่จะระแวงสักนิด

บัวบูชาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พลางมองหน้าน้องสาวที่เธอรักราวกับคนในครอบครัว คนที่เธอปรารถนาดี ทั้งรักทั้งเอ็นดู และเป็นคนเดียวกับคนที่ทรยศเธอ กระปุกเองก็ถึงกับตัวสั่นเมื่อเห็นสายตานิ่งเรียบของบัวบูชา กวาดสายตามองร่างบางที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาด รอยช้ำกระจายเต็มไหล่สวย

“ทำไมถึงทำอย่างนี้กระปุก” บัวบูชามองเด็กสาวที่ร้องไห้จนตัวโยน สองมือยังคงพนมไว้ดังเดิม ราวกับต้องการชดใช้ความผิด แต่เพียงแค่ได้ยินคำถามจากพี่สาวที่เคารพร่างของกระปุกก็พลันทรุดตัวลงกับพื้น

“ฮรืออ กระปุกขอโทษพี่บัว” กระปุกเอาแต่เอ่ยซ้ำๆ ราวกับคนไร้สติ ก่อนที่มือที่พนมเอาไว้จะแนบลงกับพื้น บัวบูชาจึงชักขาถอยหลังหนีทันที

“ทั้งที่พี่รักเธอเหมือนน้องสาว แต่เธอกลับตอบแทนพี่แบบนี้เหรอปุก เธอทำกับพี่ได้ยังไง ทำได้ยังไงกระปุก” เสียงตวาดลั่นของบัวบูชาทำให้กระปุกสะดุ้งจนตัวสั่น ไม่บ่อยเลยที่บัวบูชาจะโมโหจนไร้สติแบบนี้ แม้แต่บาสเองก็ถึงกับสะดุ้งตื่นขึ้นมา