“บัว”คีย์แลนครางชื่อหญิงสาวอีกครั้ง ขณะที่มือสากลากผ่านปลีน่องแล้วเลื่อนขึ้นไปยังต้นขาที่หนีบกันเอาไว้แน่น
เรียวลิ้นสีสดตวัดไปตามหน้าท้องที่แขม่วเอาไว้ กดตรึงร่างบางให้จมลงกับที่นอนนุ่ม ใช้มือสอดไปตามต้นขาสัมผัสกับความชื้นแฉะที่ติดอยู่กับปลายนิ้ว
หญิงสาวพลันหน้าขึ้นสีระเรื่อ เมื่อชายหนุ่มถอนปลายนิ้วออกมาแล้วใช้ปลายลิ้นแตะลงความฉ่ำวาวเสียเอง
“เธอไม่คิดถึงฉัน ไม่คิดถึงสัมผัสของฉันจริงเหรอ”น้ำเสียงที่อ่อนลงพร้อมกับน้ำเสียงเว้าวอนของเขาฉุดดึงความปรารถนาที่ซุกซ่อนให้เผยออกมา
“คุณนั่นแหละที่ไม่รับฟังฉัน ที่ฉันออกไปก็มีเหตุผลนะคะ”
“อืม ฉันรู้แล้ว”คีย์แลนตอบทั้งที่กำลังซุกใบหน้าลงกับหน้าท้องแบนราบของเธอ
“ดะ เดียว คุณคีย์ รู้แล้ว หมายความว่ายังไง”บัวบูชาทั้งร้องห้ามและเอ่ยถามเขาไปพร้อมกัน เมื่อใช้หนุ่มใช้มือจับเรียวขาของเธอให้แยกออก
“ที่ออกไป ก็เพราะไปเป็นอาสาสมัครกู้ภัยมาไม่ใช่เหรอ”
“งั้นค
