สติที่หลุดลอยออกไปแล้วถูกกระชากกลับมา เมื่อคีย์แลนใช้นิ้วโป้งทั้งสองข้างกดลงที่แก้มเนียน ส่วนนิ้วที่เหลือโอบท้ายทอยบังคับให้บัวบูชาเอนราบลงไปกับโซฟาขนาดใหญ่ ก่อนที่เขาจะกดเข่าทั้งสองข้างคร่อมระหว่างเรือนร่างของเธอ
รสจูบที่คล้ายจะหนักหน่วงแต่แฝงไปความอ่อนโยนในบางทีทำเอาบัวบูชาปรับความรู้สึกแทบไม่ทัน ความหวาดกลัวก่อนหน้าถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกอันวาบหวามเมื่อมือของเขาละจากใบหน้าของเธอเข้ากอบกุมกับอกอวบ ชายหนุ่มค่อยเพิ่มแรงบีบมือขึ้น เคล้นคลึงความหนุ่มหยุนอย่างพึงพอใจ ก่อนจะผ่อนแรงลงเมื่อใบหน้าของเขากดจูบไปตามลาดไหล่ทิ้งร่องรอยสีหวานเอาไว้
คราบน้ำตาตรงหน้าแก้มถูกเขากดจูบซ้ำๆจนแทบจะมองไม่เห็นร่องรอย
มือหนากดแนบลงกับโซฟา ดันร่างของเขาที่เอนทับบนตัวหญิงสาวขึ้น ก่อนที่เสื้อผ้าจะถูกปลดเปลื้องออกอย่างรวดเร็ว
“ถ้าไม่ไหวก็ร้องออกมาดังๆ ในห้องนี้มีแค่ฉันกับเธอบัวบูชา”
สิ้นคำนั้นสมองของเธอก็พลันโล่
