เสียงปืนที่ดังขึ้นหนึ่งนัดพร้อมกับเสียงร้องของผู้หญิงที่อยู่ด้านหลังทำให้เขาไม่สามารถเดินต่อไป ในหัวของเขามันขาวโพลนคิดอะไรไม่ออก หูมันอื้อจนไม่สามารถรับฟังเสียงรอบข้างได้ มีเพียงเสียงร้องของเธอที่ดึงให้เขาเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าบัวบูชา
คีย์แลนใช้สองมือโอบหญิงสาวเอาไว้ ใช้สองแขนกดตัวเธอลงกับอ้อมอกโดยไม่สนใจคราบเลือดที่ยังคงไหลซึมออกมา
“คุณคีย์”บัวบูชาร้องไห้อยู่กับอกของเขา ความเจ็บปวดที่แขนเทียบไม่ได้เลยกับการที่ได้รู้ว่าตนเองไม่มีความใดๆสำคัญกับเขา
เธอไม่ได้คาดหวังว่าเขาต้องรักเธอมากกว่าใคร หรือเธอต้องมีความสำคัญมากไปกว่าทุกสิ่งที่เขามี เธอหวังเพียงเศษเสี้ยวสักให้ของพื้นที่หัวใจ ให้รู้ว่าที่ผ่านมาเธอไม่ได้คิดไปเองคนเดียว เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างเราเธอไม่ได้คิดไปแค่คนเดียว
“ไม่เป็นไรนะบัว ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี่”คีย์แลนใช้มือข้างหนึ่งลูบไปตามแผ่นหลังของหญิงสาวที่กำลังสั่นไหว เขาสำรว
