İki gün sonra
Yazar'dan
Tam da düşündüğü gibi geceleri farelerin çıkardığı seslerle uyanıyordu. Fareler kemirecek bir şey mutlaka buluyordu bu boş alanda. Sesleri kulağına kötü gelmiyordu, Meva zaten farelerin arasında büyümüş bir kız olduğu için korkmuyordu. Onu daha fazla korkutan şeyler vardı, Andrew'in ona her teması. Ondan güçlü olsaydı çoktan leşini yere sererdi ama gücü yetmiyordu işte.
Askerler gece gündüz nöbet tutuyordu zindanın dışında. Arada Meva'nın ne kadar güzel olduğunu söylüyorlardı kendi aralarında. Perişan haline bile sulanıyordu kansız pislikler. Meva sadece hayatta kalacak kadar yiyordu. Zaten ona doğru düzgün bir yemek gelmiyordu. Ekmek ve suyla hayatta kalıyordu. Askerlerin bazen haline üzüldüğünü duyuyordu. Meva bu zindan da yaşamaktan bunalmıyordu. Hatta Andre
