Dumating si Kenji nang sumunod na araw. Pinaalis ko sa kuwarto ko ang pamilya ko dahil gusto kong magkasarilinan kaming dalawa.
"Sachi." Liningon ko si Kenji na nakaupo sa upuang nasa harap ng kama ko. Ini-adjust kanina ni Ryeo ang higaan ko kaya nakaupo na rin ako ngayon dito. I stared at the wall. Ayokong makita niya na hanggang ngayon ay nasasaktan pa rin ako sa tuwing nakikita ko siya.
"I am leaving as what you've wanted. I really am sorry for what we did to you, Kenji." Hindi tumitingin na sabi ko kay Kenji. I made sure that my voice doesn't show what I truly feel inside.
"I am accepting your apology and please accept my apology too for the things that I've said. Pero totoo ba?Iiwan mo na si Azyra sa akin?" Naninigurong tanong niya.
"Oo." Simple kong sagot sa kanya.
"Salamat, Sac
