My Brother's Best friend (SPG)

"Chayie!!!" sigaw ni Patrick habang nakikita niya si Charlie sa tapat ng gate ng mga Alcantara. "Wait lang ha, kukunin ko lang ang susi ng kotse ko." Sumenyas naman si Charlie na "okay" at "sige lang, take your time." Ang buong pangalan niya ay Charlotte Joyce Alcantara. "Charlie" ang kanyang palayaw, pero "Chayie" kung tawagin siya ng kanyang Mommy, Daddy, at Kuya. Minsan naman ay Cha o Yie ang bansag sa kanya. Sa hitsura, matangkad si Charlie, mahaba ang buhok, maputi, matangos ang ilong, naka-braces, at may kaakit-akit na hubog ng katawan. Katunayan, madalas siyang isinasabak sa Ms. Intramurals noong high school. Charles John Alcantara naman ang pangalan ng kanyang kuya. Kung maganda si Charlie, siyempre, gwapo rin ang kapatid niya. Maputi rin ito at magkahulma ang mukha nito, ngunit mas matangkad ito kaysa sa kanya. Isang basketball player si Kuya Charles at, katulad ng kaibigan nitong si Patrick, lapitin din ito ng mga babae. Patrick John Arevalo. Siya si Patrick, Pat, o PJ—ang matalik na kaibigan ng kanyang Kuya Charles na itinuturing na rin ni Charlie na isang kapatid. Ninang ni Charlie ang ina nitong si Dr. Belinda Arevalo, isang general practitioner, habang matagal na namang pumanaw ang ama ni Patrick. Bata pa lang sila ay magkakasama na silang tatlo na naglalaro at tumatambay. Dahil dalawang lalaki ang lagi niyang kasama, naging boyish ang kilos ni Charlie noong bata pa siya. Gayunpaman, sigurado siyang babae siya at mga lalaki ang kanyang tanging nagugustuhan. Malinaw sa kanya ang bagay na iyon. Nasa kolehiyo na sila ngayon. Graduating students na sina Charles at Patrick sa De La Salle University, habang si Charlie naman ay nasa unang taon pa lamang. Parehong kurso ang kinuha ni Charlie dahil magaling sa Math si Patrick at dito siya madalas magpaturo ng mga lesson. "Style" na rin niya iyon upang lalong mapalapit sa binata. Madalas ay sabay-sabay silang pumapasok sa unibersidad gamit ang kotse ni Charles o ni Patrick dahil pareho na silang may driver’s license. Ang Pagbabago sa Nakasanayan Subalit noong nagka-girlfriend si Charles, madalas ay hindi na ito sumasabay sa kanila sa pagpasok, kaya kay Patrick na lamang nakikisakay si Charlie. Si Trina ang girlfriend ng kanyang kuya—kabatch at schoolmate din nila na kumuha ng kursong Nursing. Mabait ito, maganda, at bagama't may pagkahiyaan ay tanggap na tanggap nila ito sa pamilya dahil alam nilang mahal nito si Charles. Kaya naman walang problema kay Charlie kahit unahin na ng kanyang kuya ang girlfriend nito; naroon naman si Patrick upang sumabay sa kanya. Iyon ang lihim na ikinatutuwa ni Charlie dahil nasolo niya ang binata at mas malaya silang nakakapagkuwentuhan na silang dalawa lamang. Matalik talaga silang magkaibigan at kitang-kita ang pag-aalaga at pag-iingat ni Patrick sa kanya na tila isang tunay na kapatid. Ngunit habang tumatagal, lalo lamang nahuhulog ang loob ni Charlie kay Patrick. Bukod sa sobrang bait nito sa kanya, napakagwapo pa nito—matangkad, maputi, matangos ang ilong, at napakahusay pang mag-basketball. Sino ba namang hindi magkakagusto sa ganoong lalaki? Ang pinakanagustuhan ni Charlie kay Patrick ay ang paraan ng pagtrato nito sa kanya. Hindi gaya ng kanyang Kuya Charles na laging "one of the boys" ang tingin sa kanya—tinutulak-tulak at madalas siyang biruin—si Patrick ay hindi kailanman nagmalabis. Ramdam ni Charlie ang respeto at ingat ng binata sa bawat galaw nito. Sa piling ni Patrick, pakiramdam ni Charlie ay isa talaga siyang prinsesa. Tinutulungan siya nito sa kanyang mga gamit, lalo na kapag hindi na magkandaugaga si Charlie sa dami ng bitbit. Gumagawa pa nga ito ng kanyang mga assignment kapag masyado na siyang maraming ginagawa sa paaralan. Dahil dito, hindi mapigilan ni Charlie ang pagiging "pabebe" kapag kasama ang binata. Minsan, inaakbayan siya ni Patrick o hinahawakan ang kanyang kamay. Subalit alam ni Charlie na para sa binata, walang malisya ang lahat ng iyon—isang paggabay lamang sa isang nakababatang kapatid. Habang si Charlie naman ay dahan-dahang natutunaw sa bawat simpleng hawak nito. Isang Maagang Kuwentuhan Maaga pa naman; alas-sais y media pa lang ng umaga at alas-otso pa ang unang klase ni Charlie. Si Patrick naman ay alas-siyete y media ang pasok, ngunit dahil maagang umalis si Charles upang sunduin si Trina, silang dalawa ang magkasabay ngayon. Pagkalabas na pagkalabas ni Patrick ng kotse mula sa kanilang gate, itinapat niya agad ito kay Charlie upang makasakay na ang dalaga. "Good morning!" masiglang bati ni Charlie habang nakangiting sumasakay sa passenger seat. "Good morning," nakangiting tugon ni Patrick. Laging napakabango sa loob ng kotse ng binata. Sobrang linis at maayos, tila hindi pagmamay-ari ng isang lalaki. Malinis naman talaga sa katawan si Patrick; laging organized ang mga gamit niya, at isa rin iyon sa mga katangiang labis na hinahangaan ni Charlie. "Wash day" nila ngayon, kaya hindi naka-uniform si Charlie; naka-civilian lamang siya ng isang simpleng sleeveless dress na ipinares sa rubber shoes. May dala rin siyang jacket na nakasabit muna sa kanyang braso. "Ganda mo naman ngayon," biglang bati ni Patrick habang nagmamaneho. "Sus, ito naman, parang bago nang bago sa paningin mo," nangingiting tugon ni Charlie, bagama't sa loob-loob niya ay nagwawala na ang mga "butterfly" sa kanyang tiyan. "Ah, talaga? Ngayon ko lang kasi napansin," biro ng binata, sabay tawa nang malakas. Halatang nang-iinis ang loko, kaya naman sa kunwaring inis ni Charlie ay hinampas niya ito sa balikat. "Joke lang! Oo na, maganda ka. Maganda ka araw-araw," bawi agad ni Patrick habang natatawa. Bahagyang kinilig si Charlie sa tinuran ng binata. Dahil medyo mabigat ang daloy ng trapiko, nagpatugtog na lamang sila ng musika upang hindi mabagot. Sinasabayan ni Patrick ang kanta at pumapalo-palo pa sa manibela na tila nagda-drums; mukhang napakasaya ng umaga niya. Napangiti na lamang si Charlie habang lihim na pinagmamasdan ang profile ng mukha ng binata. "Anong oras nga ulit ang pasok mo today?" tanong ni Patrick habang nakatutok ang tingin sa kalsada. "8:00 AM pa naman," sagot ni Charlie. "Sige, maaga pa naman pala. Kape muna tayo." Tumango si Charlie. "Sige, pero libre mo ha? Hindi pa binibigay ang buong allowance ko, eh." "Okay, syempre. Ako ang nag-alok, kaya libre ko," natatawang sagot ng binata. "Thank you!" masiglang tugon ni Charlie. Nang matapat sila sa isang fast-food chain na madadaanan papunta sa unibersidad, nag-order si Patrick ng kape sa drive-thru. Pagkatapos nito ay dumiretso na sila sa paaralan. Pagkapark ng sasakyan, sabay silang naglakad papasok sa gusali. Sa ground floor lamang ang silid-aralan ni Charlie, habang sina Patrick naman ay sa ikalawang palapag pa. Mga Tagpo sa Koridor at Isang Paanyaya "Chayie!" sigaw ni Charles, sabay takbo papalapit sa kanila ni Patrick habang naglalakad sa koridor. "Yabang, nagkape sila nang hindi ako isinasali," reklamo agad ni Charles nang makita ang hawak ng dalawa. "Wala ka naman kanina, eh. Kay Trina ka na lang magpabili," nakangiting sagot ni Patrick. Humigop muna si Charlie ng isang malaking lagok ng kanyang kape bago ito inabot sa kapatid. "Oh, heto, sa iyo na, baka maiyak ka pa," biro niya. Nakangiti namang tinanggap ni Charles ang kape at tuluyan na ngang inangkin. Napapangiti na lamang din si Patrick habang hinahatid nila si Charlie sa room nito, na madadaanan naman talaga nila bago sila umakyat sa second floor. Bago sila maghiwalay, inakbayan ni Patrick si Charlie at bumulong, "Oh, aral nang mabuti ha? Iwasan ang mga boys! Bubugbugin ko lahat ng manliligaw sa iyo," wika nito na may kasamang mapaglarong ngiti. "Opo," maikli at nakangiting sagot ni Charlie. Naglakad na palayo sina Charles at Patrick na tawa pa rin nang tawa habang nag-aasaran habang naglalakad sa koridor. Nang sumapit ang lunch break, agad na tiningnan ni Charlie ang kanyang cellphone. Pagkabukas niya ng screen, isang text message mula kay Patrick ang nandoon. PATRICK: "Yie, anong oras ang uwi mo? May practice kami sa basketball, 2:00 PM - 4:00 PM sa court. Wait mo na ako, nood ka na lang muna." Sa sandaling iyon, hindi mapigilan ni Charlie ang mapangiti at magtanong sa sarili: Magkasintahan ba sila para hanapin siya nito nang ganoon? Humaplos ang matinding tuwa sa kanyang puso. Agad siyang nagtipa ng tugon. CHAYIE: "3:00 PM pa ang end ng last subject ko. Sige, nood ako." Ang Practice sa Court Eksaktong alas-tres ng hapon nang matapos ang huling klase ni Charlie. Nag-aaya ang kanyang mga kaklase na magmeryenda muna sa food court, subalit magalang niyang ito ay tinanggihan. Sinabi na lamang niya na hindi niya maaaring panoorin ang laro ng kanyang kuya at ni Patrick. Bahagyang nagulat si Charlie pagdating niya sa gymnasium dahil napakaraming tao. Practice pa lamang, subalit todo-suporta na ang buong Engineering Department. Dahil hindi pa tapos ang laro, maingat siyang sumingit patungo sa unahan. Kilala si Charlie ng mga miyembro ng koponan dahil naglalaro rin doon si Charles, kaya naman pinaupo siya ng mga ito sa tabi ng kanilang bench. Naki-cheer na rin si Charlie habang pinapanood ang laro. Kitang-kita ang galing ng dalawa sa court. Dikit na dikit ang iskor, kaya naman ang mga tao sa loob ng gym ay todo-sigaw at palakpakan sa tuwing may nakakapuntos. Buhay na buhay ang crowd at napakarami nilang tagahanga—isang senaryo na labis na nagpatingkad sa ngiti ni Charlie habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatutok lamang sa isang tao.