Romanya- Vampir olmadan öncesi
Kafesler açılmış, hepimiz eski taş bir binanın önünde sıraya sokulmuştuk. 2 gündür yoldaydık ve kimse nerede olduğumuzu bilmiyordu. Lanetli orman denilen, herkesin korktuğu ormanın içinden geçmiştik çünkü. Hepimiz zorluklar çekmiştik. Anna'yı korumak için hep kendimi siper etmiştim, tıpkı şimdiki gibi. Yolda açlıktan ölmeyelim diye bize verilen ekmek ve suyu onunla paylaşmıştım. Aklımıza ailemiz geldikçe ağlamamıza engel olamıyorduk. Ben daha çok Anna ağlamaktan bitap düşüp uyuyakalınca sessizce ağlıyordum. Onun için güçlü olmak zorundaydım. Bu çaresiz ağlayışlarımı ondan gizliyordum bu yüzden. Kafesin demir parmaklığı ardından birer birer çıkmaya başladı kadınlar. Kafes neredeyse boşalmıştı ve biz hala bir köşeye sinmiş neler döndüğünü izliyorduk.
Adamlar
