"Paylaşılan bir sevinç iki kat olur, paylaşılan bir acı yarıya iner."
- Cicero
Onlar acılarını paylaşarak hafifletmişlerdi. Kayıplar büyüktü, hem de fazlasıyla. Yine de o aradıkları sıcak aile ortamını bulabildikleri için kendilerini şanslı hissediyorlardı. Leonore ilk aşkını, Mia ise hem babasını, hem de aşık olduğu adamı kaybetmenin acısı ile yaşamayı çabuk öğrenmişti. Onlar güçlü kadınlardı ve bu kayıplar onları yıkmamış, aksine daha da güçlü olmasını sağlamıştı. İkisi birbirine tutunmuş, beraber hayata karşı dimdik durmaya başlamışlardı. Üstelik bu sefer yalnız da değillerdi.
Vlad iki kıza da kol kanat germiş, her ihtiyaçlarını karşılamaktan mutluluk duymuştu. Yaşadığından haberi olmadığı kızını geç de olsa bulmuş, üstelik bir de manevi de olsa dede olduğunu öğrenmişti. Şu hayatta
