1436 Romanya
Yaklaşık 1 senedir burada tutsaktım. Giderek özgürleştiğimi hissediyordum gerçi, en azından bir odada kilitli kalmıyordum. İstediğimde dışarı çıkıyordum tabi yanımda birileri varken.
Hizmetimden sorumlu kız benle dışarı çıkmaktan keyif alıyordu bu yüzden de sürekli geziyor ve burayı bu koca şatoyu keşfediyordum. Henüz şatonun dışına çıkamamıştık. Ne tuhaftır ki buradaki herkes beni tanıyordu. Benim tanımadıklarım bile.
Bana besledikleri bu saygı nereden geliyor bilmiyordum. Önceleri tabi. Teodor'un kadını olduğum için böyle olduğunu düşünürdüm hep. Ne de olsa askerlerin başı oydu, onların komutanları. Bunu düşünerek yaklaşmıştım tüm insanlara ve Teodor'a. Öncelerde duyduğum nefret öyle yoğundu ki, gözlerine bile doğru düzgün bakamazdım. Oysa şimdi bir kez olsun o gözlerime
