& Lina’nın Gözünden &
“Evet."
O tek kelime, odanın içinde bir şimşek gibi çaktı. Berzan'ın gözlerindeki şaşkınlık, anında yerini yoğun, koyu bir iştaha bıraktı.
Berzan, bir adım attı. Üzerinde, günün yorgunluğunu taşıyan gömleği ve pantolonu vardı. Ben ise ayaklarımın dibinde yığılı duran kırmızı ipek elbisenin üzerinde, sadece iç çamaşırımla kalmıştım.
"Korkuyor musun?" diye sordu, sesi alçak, ama odanın her köşesine dolan bir titreşimle.
Yutkundum. "Evet," diye fısıldadım, dürüst olmak istedim. "Ama... daha çok istiyorum."
Bu itiraf, onun üzerindeki son kontrolü de kırdı. Bana doğru geldi, ama acele etmedi. Elleri, yavaşça yüzüme dokundu. Parmak uçları, şakağımdan çeneme, oradan dudaklarıma doğru inanılmaz bir hassasiyetle ilerledi. Bu, beklediğim vahşi saldırı değil, bir keşif,
