& Berzan’ın Gözünden &
Odaya girdiğim an havadaki kasvet yüzüme çarptı. Doktor Lina’nın başında, Emine kenarda bekliyordu. İkisi de beni görünce doğruldular.
“Çıkabilirsin Emine.” dedim. Sesim buz gibiydi.
“Tamam ağam.” deyip başını eğdi, kapıyı sessizce kapattı.
Gözlerim doktorun üzerine dikildi. “Durumu nasıl?” dedim, sesimdeki gerginliği gizleyemedim.
Doktor sakin bir tonla anlattı:
“Kriz sırasında tansiyonu yükseldi, kalbi de hızlandı. Sakinleştirici verdik. Uykusu ağır olacak ama bu iyiye işaret, merak etmeyin ağam.”
Merak etme ha? Önümde taş gibi yatan kıza baktım, nefesi kesik kesik, dudaklarının rengi çekilmiş. Ben nasıl merak etmeyeyim? İçimde öyle bir sıkıntı var ki, göğsümü parçalıyordu.
Yavaşça yatağa yanaştım, elini tuttum. Buz gibi… O an beynimde bir uğultu başladı.
