& Lina’nın Gözünden &
Berzan hâlâ yanımdaydı, kolları daha sıkı sardı beni. Nefesim hâlâ düzensizdi, kalbim hızlı atıyordu ama o varlığı, gücü ve sakinliği hissetmek, kaosun içindeki yorgunluğumu biraz olsun durdurdu.
Yeşim hafifçe bana baktı, sonra Necla’ya dönerek:
“Sizi otelinize kadar eşlik edeyim,” dedi.
Necla sessizce: “Tamam,” dedi ve bana bakıp, sakin bir tonda:
“Lina Hanım, geçmiş olsun. Ama ne olursa olsun sizi dinleyecek birilerinin var olduğuna inanın lütfen.”
Sadece başımı salladım. Bu, onların odadan çıkması için yeterliydi. Yeşim ve Necla sessizce çıktılar. Kapı kapanırken Berzan hâlâ yanımdaydı, alnımı öptü. O an, içimdeki fırtınanın bir kısmı durdu; nefesim yavaşladı, ellerim hâlâ titriyordu ama bir güven hissettim.
“Psikolog ile konuşmak istemiyorum,” dedim titrey
