& Berzan’ın Gözünden &
Avlunun ağır, kan ve toz kokan havası ciğerlerime dolarken, içimdeki fırtına daha da şiddetlendi. Her adımım, taş zemin üzerinde bir tehdit gibi yankılanıyordu. Zerrin, hâlâ aynı yerde, Fehime Hanımağa ve annemin başında toplandığı bir grup kadının ortasında, yere çömelmiş halde oturuyordu. Beni görür görmez, hepsinin başı bir anda eğildi. Sessizlik, suçluluk ve korkuyla doluydu.
Doğrudan Zerrin'in yanına yürüdüm. Üzerinde hâlâ Baran'ın pislikleri vardı. İçimde bir tiksinme ve sınırsız bir öfke kabardı.
"Ayağa kalk," diye emrettim, sesim buz gibi ve kesin. "Kendine gel."
Zerrin, başını kaldırdı. Gözleri şiş, kan çanağına dönmüş, yaş ve korku içinde. "Ağam, lütfen," diye hıçkırarak başladı, sesi titrek, "Baran'a bir şey yapma. Yine sarhoştu, ne yaptığını bilmiyord
