Berzan’ın bana doğru adım attığını görünce kalbim yerinden çıkacak gibi oldu. Sert bakışları üzerime saplanmıştı. Geri geri yürümeye başladım, ayaklarım sanki bana ait değilmiş gibi ağırdı. Sırtım bir anda duvara çarptı, çıkış yolum kapanmıştı.
“Sen az önce bana tokat mı attın?” dedi. Sesi öyle soğuktu ki, iliklerime kadar işledi.
Gözlerim onun gözlerine kilitlendi. Buz gibiydiler, öfkeyle kıvılcımlanıyordu. Gardımı düşürmemek için dudaklarım titreyerek de olsa cevap verdim: “Beni öptünüz.”
Bir anlık sessizlik… Kalbim çarpıyor, nefesim boğazımda düğümleniyordu. Onun gözleri beni adeta öldürecek gibi bakıyordu.
Sonra dudaklarının arasından tek bir cümle çıktı: “Çık odadan.”
O an dizlerim boşaldı sanki. Üzerimdeki bakışlarının ağırlığına daha fazla dayanamadım. Başımı eğip hızla kapıya
