& Lina’nın Gözünden &
Gözlerimi araladığımda tavana baktım. Bir ân yabancı bir ortam gibi geldi. O an nefesim hızlandı. Yatak da, duvarların rengi de, odadaki koku da bana ait değildi.
“Nerdeyim ben?” diye fısıldadım, kalbim deli gibi çarpıyordu.
Yavaşça yataktan doğruldum. Üstüme baktığımda pijama vardı. Şaşkınlıkla ellerimle kendime dokundum. Dün sıra gecesindeydim. Sonra Berzan’a içmek istediğimi söylemiştim. Hatırladığım son şey Demir, Yeşim ve Berzan’la içiyor oluşumuzdu.
“Ne ara… buraya geldim ki?” dedim kendi kendime, sesim titrek bir fısıltı gibi çıktı.
Başım zonkluyordu, ağır bir darbe yemiş gibi. Ellerimle şakaklarımı ovalayıp kapıya yöneldim. Odayı terk edip merdivenlerden aşağıya indim. Her adımda yabancılık daha da büyüyordu içimde.
Aşağıda geniş bir salona çıktım, salo
