5 YIL ÖNCE
&Lina’nın Gözünden&
Kapıdan içeri adım attığım anda, “La Couronne d’Or”un o tanıdık ihtişamı yine karşıma çıktı. Mermer zemin, kristal avizeler, altın yaldızlı duvar süslemeleri… Her şey yerli yerindeydi. İstanbul’un en zenginlerinin yemek yediği bu mekânda iki yıldır çalışıyordum. Ama hâlâ ilk günkü gibi içimde bir ağırlık hissediyordum. Sanki bu lüks bana ait değildi, sadece ödünç verilmişti.
Sessizce arka koridora geçtim. Soyunma odasının kapısını açtığımda içeriden kahkahalar yükseldi. Gözüm hemen aynanın karşısındaki iki siluete takıldı. Esil saçlarını topuz yapıyordu. Zehra ise parfümünü sıkarken aynadaki yansımasına dudak büküyordu. İkisini birden görünce gülümsedim.
“Selam,” dedim yumuşak bir ses tonuyla.
İkisi de bir an sustu. Ardından başlarını çevirdiler. Kısa
