Chapter 31
Kinaladkad niya ako papunta sa kotse niya habang galit na galit ang mukha. I am so guilty. Pakiramdam ko hinihila ko siya sa gulo ko kaya nang marahas niya akong ipasok sa loob ay wala akong ibang ginawa kung hindi tumahimik na lang.
“How many times do I have to tell you to follow me? Bakit ba ang tigas-tigas ng ulo mo? You can take care of yourself? Then, can you take care of those gunshots, too? Stop being hard headed just for now, Zoe Anastacia!” galit na galit na sambit niya nang makapasok siya sa driver’s seat. Ayaw kong magsalita pero bigla kong naalala si Rica.
“Si Rica—”
“She’s with the NBI,” inis at malamig na sambit niya bago ipinaharurot ang kotse paalis. I stayed silent. Naipit kami sa traffic at tahimik lang ako na nakayuko. Tahimik lang rin siya pero ramdam ko
