บทที่ 14 ซวยล่ะ
“คุณภีม”
เสียงหวานพึมพำชื่อของธีรภัทร์ นึกไม่ถึงว่าเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ เขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ในความทรงจำย้อนคิดไปถึงวันนั้น หลังจากที่เขาได้รู้ข้อมูลบางอย่างจากพลอยใส ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปจนเธอเองก็แอบกังวล
ไม่อยากจะเชื่อ…ว่าจะเป็นเพราะเขาที่ทำให้จอยกับพวกกระเด็นไปไกลขนาดนี้ หวังว่าเขาจะไม่อาฆาตถึงขั้นตามไปสั่งแบล็กลิสต์ทุกที่ที่สามคนนั้นไปสมัครงานหรอกนะ
“คนนี้หรือเปล่า แฟนขิม”
ดูท่าเสียงพึมพำของเธอจะทำให้ผู้จัดการหนุ่มได้ยิน หญิงสาวส่ายหน้าและส่งยิ้มเจื่อนให้..ก็แหงล่ะ จะให้บอกได้อย่างไรว่าธีรภัทร์คือแฟน ถึงทั้งคู่จะมีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นไปหลายต่อหลายตลบแล้วก็เถอะ ทว่าในความเป็นจริง….
….กลับไม่มีสถานะอะไรที่จับต้องได้เลย
ตลอดบ่ายว้าวุ่นเหมือนหนูติดจั่น ตั้งแต่แม่เลี้ยงมหาภัยกลับออกไป อีกทั้งนี่ก็ใกล้เวลาเลิกงานของเขมมิกาแล้ว ทว่าตลอดทั้งวันมานี้อีกฝ่ายไม่มีแ
