อมลรดาปฐมพยาบาลอคิณจนหายหน้าเขียว จากนั้นจึงประคองเขาออกมานั่งรับลมเย็นๆ ที่สวนหน้าบ้าน โทรศัพท์มือถือของเธอถูกเขาเก็บเข้าตู้เซฟไปเรียบร้อยแล้ว ส่วนเรื่องที่โอลิเวอร์จะขอมาเยี่ยม เขาก็สั่งห้ามไม่ให้มาเด็ดขาด
“ดื่มน้ำทับทิมเย็นๆ ให้ชื่นใจก่อนนะ” หญิงสาวส่งแก้วน้ำทับทิมเย็นเฉียบให้อย่างเอาใจ “ฉันไม่ได้ตั้งใจจับของคุณนะ ก็คุณดิ้น มือฉันก็เลยพลาดไปโดน”
“ไม่ใช่แค่พลาดไปโดน แต่คุณ ‘บีบ’ มันเกือบคอหัก เจ็บแทบขาดใจรู้มั้ย” อคิณบ่นอุบอิบ
“เดี๋ยวนะ คุณบอกว่าเจ็บเหรอ” อมลรดาเอะใจอะไรบางอย่าง
“ก็เจ็บน่ะสิ เจ็บมากๆๆ”
“ถ้าเจ็บก็แสดงว่า...เอ่อ..” หญิงสาวอึกอัก พยักพเยิดไปที่ตรงนั้น ท่าทางกระดากปากที่จะพูด “...ส่วนนั้น...ของคุณก็เริ่ม...มีความรู้สึกแล้วน่ะสิ”
อคิณก้มมองตามสายตาของอมลรดา คิดตามที่เธอพูด แล้วยิ้มอย่างมีความหวัง ก่อนหน้านี้มันไม่เคยมีความรู้สึกอะไรเลย ไม่ว่าจะปลุกอย่างไรก็ไม่ตื่น แต่วั
