อคิณเรียกก้องภพเข้ามาพบหลังจากที่อมลรดาออกไปแล้ว
“ตามไปดูคุณรดาที่แอร์พอร์ต แล้วรายงานฉันให้ละเอียดเป็นระยะว่าเธอทำอะไรบ้าง ระวังอย่าให้เธอรู้ตัว”
“ครับท่านประธาน” เลขาหนุ่มรับคำแล้วรีบเดินออกไปปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย
อคิณทิ้งแผ่นหลังพิงหัวเตียงที่ปรับเอนในองศาที่พอเหมาะ เขารู้สึกไม่ชอบใจที่อยู่ๆ อมลรดาที่ประกาศตัวว่าเป็นสาวโสด ไม่เคยมีคนรักมาก่อนก็มีเพื่อนชายคนสนิท คำว่า ‘เพื่อนสนิท’ ที่หลุดออกจากปากของเธอพร้อมแววตาเป็นประกายวาวระยับ ทำให้เขาคิดเป็นอื่นไปไม่ได้เลย นอกจากเพื่อนชายคนนั้นจะเป็นคนรักของเธอ หรือไม่ก็อาจจะเป็นคนที่เธอกำลังแอบชอบอยู่ เหมือนที่เขากำลังแอบชอบเธออยู่ตอนนี้ ความรู้สึกที่เขามีต่อเธอไม่ได้เกิดขึ้นภายในวันหรือสองวันนี้ แต่มันเกิดขึ้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อนที่ประเทศอังกฤษ วันนั้นเขาเข้าไปซื้อกาแฟที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง โดยไม่รู้ตัวกระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์มือถือได้ถูก
