TILL my HEARTACHE ENDS

Chapter 3

NAKANGUSO akong nakikinig sa adviser namin sa math na si ma'am Dina Masikip. Isang matandang dalaga na pasimpleng nagpapapansin kay Migo.

"Nakikinig ka ba?" mahinang untag ni Migo sa akin na napansing nakatulala lang ako at obviously ay walang pumapasok sa utak ko sa dini-discuss ng adviser namin.

"Bakit pa ako makikinig? Hindi ko rin naman naiintindihan," mahinang sagot kong ikinahagikhik nitong napakurot sa hita ko.

Napakagat ako ng ibabang labi na pigil-pigil ang sariling matawa.

Totoo naman kasing wala akong naiintindihan sa subject na math. Alam ni Migo ‘yan. Dahil lagi itong nakatabi sa akin mula elementary. Siya ang tumutulong sa akin para makapasa sa mga subject namin lalo na nga sa math.

Matalino kasi si Migo. Nakakahiya man pero siya palagi ang first honor sa skwela namin. Matalino din naman kami ni Siobe pero sumusunod lang kami sa grado nito. Mula daycare, grade 1, 2, 3, 4, 5 at 6 ay siya ang palaging first honor at naging validictorian namin noong elementary.

Kahit nang tumuntong na kami sa high school. Kaya nga nasa iisang section kami sa section A at natutulungan kami palagi ni Migo sa mga subject namin lalo na sa Math. Sa Math talaga kami bumabagsak ni Siobe. Marunong kami sa additional, substraction, multiplication at division. Pero hanggang doon lang. Nabobobo na kami sa ibang inaaral sa Math.

"Kaya nga dapat nakikinig ka, Vi. Para maunawaan mo kung paano mag-solve ng problem. Ang hina mo pa naman sa math," bulong nitong ikinaismid kong napanguso.

“Ayoko nga kasi. I hate math, Migo. Pinapahirapan niya ang utak ko,” ingos ko.

Napatikom ako ng bibig nang lumingon dito sa likod kung saan ang pwesto namin nila Siobe at Migo si ma'am Dina Masikip. Napataas pa ito ng kilay sa akin na makitang magkadikit na naman kami ni Migo. Hindi naman na bago sa akin 'to. Ang nasusungitan ako ng mga tao sa paligid ko dahil kay Migo. Mapa mga teacher man namin, schoolmates o ka-barangay pa ‘yan. Sa dami nila ay na-immune na akong magpasensiya na lamang. Hindi rin naman kasi nila ako inaaway dahil alam nilang malalagot sila kay Migo kapag inaway ako.

“Baka gusto mong ikaw na ang mag-discuss ng subject natin, Vivian Fernandez? Dinig na dinig ko ang boses mo dito sa harapan,” pagalit nito sa akin na ikinangiwi ko.

“Sorry po, ma'am.” Labas sa ilong kong paumanhin ditong napataas kilay lang at muling bumaling sa blackboard at nagpatuloy sa sinusulat. “Ikaw kasi e.”

“Sorry na. Makinig ka kasi sa teacher natin.” Pabulong sagot naman nito na ikinaismid ko.

“Hindi ko nga maintindihan ang explanation niya e. Nakakabobo kapag siya ang adviser,” pabulong ismid kong mahinang ikinatawa nito na nakurot ko.

MAGHAPON akong napapanguso at sunod lang sa mga adviser namin. Ewan ko ba. Kahit naman kasi mag-focus akong makinig sa mga paliwanag ni ma'am Dina sa math ay parang lalo lang nagkakabuhol-buhol ang mga braincells kong hindi gumagana.

Matalino naman ako. Lalo na sa pagtatago ng totoong nararamdaman. Kaya nga hanggang ngayon ay hindi pa ako nabibisto ni Migo na pinagpapantasyahan ko siya gabi-gabi bago matulog na balang araw ay magpapakasal kaming dalawa. Magkakaroon ng mga anak. Magkasamang tatanda at mag-aalaga ng mga makukulit naming apo. Isang masaya at malaking pamilya na inaasam ko kasama siya.

"Daanan kita mamaya. Magbibihis lang ako," ani Migo pagkababa ko sa tapat ng bahay namin.

Napakunotnoo naman akong nagtatanong ang mga matang napatitig dito. Napangiti itong inabot ako na inayos ang buhok kong sabog-sabog. Tumatabing na rin kasi sa mukha ko dahil wala naman kaming mga suot na helmet. Kaya literal na sasabog ang buhok namin lalo na't hindi kami mahilig ni Siobe na magpusod ng aming buhok.

“Bakit? Saan ba tayo pupunta?” tanong ko na nakamata ditong ibang-iba ang ngiti.

"Basta. Magbihis ka na do’n. Daanan kita mamaya," anito na ngumuso sa bahay.

"Yieeehh, date ba ‘yan?" napapairit na tudyo sa amin ni Siobe na ikinatawa namin ni Migo.

Palihim ko naman itong pinandilatan ng mga mata na ikinahagikhik lang nito.

“Date? Pwede,” pananakay ni Migo na nagkaapiran pa silang tatawa-tawa.

Lihim akong napangiti sa isinagot nito pero nanatili akong nakanguso para hindi halatang kinikilig at excited na sa pupuntahan namin.

“Ano? Sasama ka naman sa akin, ‘di ba?” baling ni Migo na hindi pa rin ako umaalis sa harapan nito.

"S-sige," utal kong sagot na ikinangiti nito.

Napakindat pa itong muling pinaharurot ang motor nito pauwi sa kanilang bahay. Ihahatid pa kasi nito si Siobe sa kabilang kanto at mauunang daanan ang bahay namin pagkagaling ng bayan. Kapag pababa naman kami ng bayan ay ako ang panghuli nilang dadaanan.

Nangingiti akong pumasok ng bahay sa kaisipang magdi-date kami mamaya ni Migo. Naabutan ko naman si nanay na nagtutupi ng aming labahin.

"Mano po, Nay." Aniko. Inabot naman nito ang kamay ko na sa gawain nakamata.

"Kaawaan ka ng Diyos, anak." Anito na hindi manlang ako sinulyapan. "Magbihis ka na do’n. May dala akong pancit d'yan sa kusina."

"Opo!" masiglang sagot kong mabilis pumasok ng silid ko at kumuha ng damit pang-alis.

Nagtungo ako sa banyo namin sa likod ng bahay at mabilis na naligo. Nanlalagkit na kasi ako sa pawis dala ng init ng klima dito sa probinsya namin. Mabilis lang akong naligo at nagbihis dahil tiyak na nand'yan na si Migo maya-maya lang.

Pagkatapos kong makaligo at bihis, nagtungo ako sa kusina para sana uminom ng tubig nang masulyapan ko ang pancit sa mesa.

"Saan galing 'to, Nay?" tanong kong napasamyo sa pancit bihon na nakalagay sa tupperware.

Napangiti akong takam na takam na naglagay sa plato ko at nagpiga din ng kalamansi sa pancit.

"Sa kapitbahay, idinaan ni manong Lucio,” anitong ikinatigil ko sa pagnguya sa pansit na nakapondo na sa loob ng bibig ko. "Hahahaha! Bakit?" natatawang tanong nito na malingunan akong natigilan.

Nailuwal ko ang nasa bibig kong pansit at napainom ng tatlong basong tubig. Lalo naman itong napahagalpak ng tawa na nakamata sa akin at napapailing.

"Nay naman! Bakit naman kayo tumatanggap ng pagkain mula sa matandang 'yon?" panenermon ko na nawalan na ng gana at dinala sa bowl ni meownam ang pancit na sanay kakainin ko.

Si meonam ang alaga kong pusa na mataba at purong itim ang kulay. Iniregalo sa akin ni Migo noong nakaraang birthday ko dahil ‘yon ang hiningi ko sa kanyang regalo. Ang alaga niyang si meonam.

"Malinis naman ‘yan at masarap. Ang arte mo," ismid nitong napapahagikhik.

"Huh!? Eh kung may gayuma ‘yan, Nay? Nilawayan niya? Hinaluan ng kulangot? O pawis? O--"

"O ipaasawa na kita sa kanya." Putol nito sa iba pang sasabihin ko.

Namilog ang mga mata kong nilingon itong napahagikhik.

"Ang OA mo naman, Biyang. Nagmagandang loob na nga ‘yong tao sa atin, huhusgaan mo pa." Wika nito na naiiling sa akin.

"Nay naman!" maktol kong pabalang na naupo sa mahabang monoblock naming upuan kaharap ito.

"Bakit?" taas kilay nitong tanong.

"Tss. Hwag nga kayong tumatanggap ng mga binibigay ng matandang ‘yon sa inyo," may halong panenermon ko.

"At bakit? Biyang naman. Hindi mo ba nakikita? Hinihintay ka ni manong Lucio magdalaga. Kaya nga ngayon pa lang ay nanunuyo na ‘yong tao sa amin ng tatay niyo," sagot nitong ikinaikot ng mga mata ko.

Pagak akong natawa na napailing at nagkunwaring duwal na duwal na ikinatawa nitong binato ako ng damit na tinutupi nito.

"Nakakasuka, Nay. Papasa na nga siyang ninuno ko e," ismid ko.

Napahagalpak naman ito ng tawa kaya natatawa na rin akong nahahawa sa lutong ng halakhak nito.

"Grabe ka sa ninuno, Biyang. Lolo pwede pa. Ang sama mo sa tao hah? Hindi magandang asal ‘yan. Nagmamalasakit ‘yong tao sa atin," saad nito na nagseryoso na.

"Hmpft! Ang sabihin niyo gusto akong asawahin. Huh?! Mangarap siya!" pagsusungit ko. Naiiling lang naman ito na natatawa din.

"Ayaw mo no’n? May jowa ka na? May kuya ka na? May tatay ka na? May lolo ka pa, Biyang." Panunukso nitong ikinatirik ng mga mata ko

"Hahahah! At may ninuno din, Nay. Kilabutan nga kayo. Mukhang isang bulaga ko lang do’n eh. . . susunduin na ni San Pedro," pambabara ko na napa-sign of the cross. Napahagikhik naman ito.

"Pero kung lalawakan mo lang ang isip mo, Biyang? Hindi ka na lugi kay manong Lucio. Aba? Sa yaman ng matandang ‘yon, hindi mo na poproblemahin ang kinabukasan mo," anito.

Napaikot ako ng mga mata na naduwal sa tinuran nito kaya natawa itong nabato ako ng hanger.

"No way, Nay. Mamatay na akong tigang kung siya lang din naman," ismid ko.

"At sinong gusto mo? ‘Yong anak ni Bakekang?" napanguso ako. Naiiling naman ito. "Para namang papatulan ka ni Migo, eh sa tagal-tagal niyong magkaibigan. Ni minsan ba nagpakita siya ng motibo na may gusto siya sa'yo?" wika nito.

Napabusangot akong nahiga ng upuan. Tama naman si nanay. Ni minsan nama'y hindi nagpakita o pagparining si Migo sa akin na may nararamdaman itong higit pa sa pagiging mag-bestfriend namin. Kaya lalo akong nag-iingat na itinatago dito ang totoong nararamdaman ko para dito.

Maya pa'y dinig ko na ang pamilyar na tunog ng mio ni Migo at ang sunod-sunod niyang pagbusina kaya bumangon na akong ngiting-ngiti. Napataas naman ng kilay si nanay sa akin dahil kabisado din naman nito ang ugong ng motor ni Migo.

"Ano nga ulit ‘yon, Nay?" napapangisi kong tanong dito na napataas ng kilay. "Walang gusto si Migo sa akin? E bakit niya ako aayahing lumabas, hmm?”

Namilog ang mga mata nito na napatayo at sumilip sa nakabukas naming bintana at kita ang kalsada dito.

"Lalabas kayo?!" bulalas nito sa parang hindi makapaniwala.

"Aha. Sinusundo na nga niya ako o,” nguso ko sa bintana dahil nasilip ko doon si Migo na naka-porma pa.

Naka-polo black ito, cargo black short at merrell shoes na ikinalakas tuloy ng datingan niya. Tumayo na ako na inabot ang sweater kong bagong laba nito.

"Bye, Nay. Ubusin niyo na po ‘yon. ‘Yong pancit niyo. Baka maabutan ni tatay. Kayo rin. Magseselos ‘yon," tatawa-tawang saad ko na humalik sa noo nito bago lumabas ng bahay.

"Hindi magkakagusto pala, huh? Tignan natin, Nay. Itaga mo sa bato. Magiging manugang mo si Migo at hindi ang matandang si Lucio," piping usal kong ikinangisi ko habang palapit kay Migo na nakaupo sa mio nitong nakangiting nakatitig din sa aking papalapit dito.

"Migo. . . magiging akin ka rin. Sisiguraduhin kong. . . ikaw ang magiging asawa at ama ng mga anak ko."