“Good morning, beautiful.”
Napaungot si Adeline nang sapuhin ang ulo dahil sa tunog ng paghawi ng kurtina. “Ang silaw! Ayaw ko ng liwanag! Inaantok pa ako! Ang sakit ng ulo ko!!!”
“Hahaha....four a.m pa lang Adi, wala pang sikat ng araw,”
“Ha?”
Marahang iminulat ni Adeline ang mga mata at napangiwi na lamang dahil madilim pa nga naman. At ang kurtinang hinawi ni Paul ay ang kurtina sa silag na banyo ng tinutulugang kwarto.
Sa harapan ng napakalaking kama na hinihigaan ay nagsisilakihang mga glass windows ang natalaytay sa buong lapad ng patrayanggulo na kwarto.
Kung nga naman sisikat ang araw ay wala siyang magagawa kundi ang masikatan.
“Lasing ka pa ata,”
“Sorry...madami ata ako nainom,”
“Medyo, nagulat nga ako na malakas ka pala uminom,”
“Haha sabi sayo, I can never be that go
