ทัณฑ์รักมาเฟียร้าย

บทนำ เนื้อคู่..  “ให้ตายสิ อุตส่าห์หนีลินดามาเที่ยวคนเดียวได้ทั้งที แต่กลับไม่มีใครน่าสนใจเลย น่าเบื่อชะมัด” หญิงสาวบ่นอุบมาตลอดทางที่กำลังขับรถกลับไปยังอาเคตเพื่อกลับบ้าน หลังจากแอบหนีบิดามารดาออกมาเที่ยวตอนกลางคืน สายตาก็เหลือบมองหน้าปัดวัดระดับน้ำมันก่อนจะพบว่าใกล้หมดถัง จึงรีบเลี้ยวรถเข้าปั๊มน้ำมันที่อยู่ด้านหน้าทันที ‘แคทเธอรีน’ ลงจากรถไปเข้าห้องน้ำโดยเสียบกุญแจคาไว้ เธอไม่ทันได้สังเกตว่ามีชายคนหนึ่งซึ่งใส่ฮู้ดดำปิดบังหน้าตา นั่งคุดคู้อยู่ตรงหน้าร้านสะดวกซื้อภายในปั๊ม ดวงตาคมเบิกกว้างเมื่อเห็นว่ารถของผู้หญิงที่เดินผ่านหน้าไป มีตราพิเศษที่สามารถขับเข้าออกเขตนี้ได้โดยไม่มีการตรวจค้น ความหวังเริ่มส่องแสงประกายขึ้นมา เขาอาศัยจังหวะที่พนักงานยังให้บริการรถคันอื่นอยู่ เดินมาเปิดประตูหลังรถของหญิงสาวแล้วรีบแทรกตัวขึ้นไปนั่งหมอบอยู่ตรงเบาะหลังของเธอเพื่อไม่ให้ใครเห็น ชายหนุ่มหน้าซีดเผือด มือกดหน้าท้องเอาไว้ด้วยมีรอยถูกยิงและบาดแผลจากการต่อสู้ เขาเสียเลือดไปมากพอสมควร หากแต่..ไม่ว่าจะอย่างไรก็ต้องหนีออกไปจากเขตปกครองกลางให้ได้ เพราะคนของอองรีกับสภาสูงวิ่งวุ่นกันไปทั่วเพื่อควานหาตัวเขา สงครามในครั้งนี้ชายหนุ่มอาจพ่ายแพ้ แต่เขาจะไม่ยอมแน่! เจ้าของรถเข้าห้องน้ำเสร็จกลับมาก็พบว่าพนักงานเติมน้ำมันให้เรียบร้อยพอดี เธอจัดการจ่ายเงินแล้วกลับขึ้นรถ สตาร์ทเครื่องก่อนจะขับออกไปทันที ถ้าบิดามารดาไม่ได้กลับจากการดูงานก่อนกำหนด ต่อให้วันนี้แคทเธอรีนถึงบ้านตอนเช้าก็คงไม่ถูกจับได้อยู่ดี เต็มที่ก็คงโดนลินดาบ่นนิดหน่อยเพราะปกติจะหนีบเอาสาวใช้มาด้วยตลอด “แฮ่ก...แฮ่ก...” มีเสียงหอบหายใจอย่างคนใกล้จะตายดังขึ้นภายในรถ คิ้วสวยขมวดมุ่นด้วยมั่นใจว่าไม่ใช่เสียงของตนเองแน่ เธอขนลุกซู่ บนรถนี้มีแคทเธอรีนเพียงคนเดียว ในเมื่อไม่ใช่เธอแล้วจะเป็นใครไปได้นอกจาก..ผี! เอี๊ยด! กึก! ทันทีที่เธอเหยียบเบรกเพื่อจะค้นหาให้แน่ชัดว่าเป็นเสียงหายใจของใคร ‘เจค็อป’ ก็ลุกขึ้นมานั่งตัวเกือบตรง มือหนึ่งกดแผลที่ถูกยิง อีกมือหยิบปืนขึ้นมาจ่อเข้าที่ขมับของหญิงสาว คนตัวเล็กได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อ มองเห็นทุกอย่างจากกระจกมองหลังเลยรู้ว่าอะไรที่กำลังแนบชิดกับกระหม่อมของตนเองอยู่ในตอนนี้ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง หัวใจเต้นระรัว... ไม่ใช่เพราะตกใจเขาหรือกลัวว่าปืนในมือจะลั่น สิ่งที่แคทเธอรีนโฟกัสคือเบ้าหน้าฟ้าประทานของเจค็อปต่างหาก ชายหนุ่มทำให้วินาทีแรกที่ได้พบกันกลายเป็นเรื่องวิเศษไปเลย... ...ถ้าไม่นับรวมกับที่เขาเอาปืนจ่อหัวเธออยู่ “คะ...คุณเป็นใคร” “พาฉันไปที่อาเคต” เขาพูดเสียงขาด ๆ หาย ๆ อาจเพราะอาการบาดเจ็บเริ่มจะส่งผลต่อร่างกายมากขึ้นแล้วก็เป็นได้ เจค็อปแนบปากกระบอกปืนชิดกับขมับเธอมากขึ้น “ถ้าคุณต้องการจะไปอาเคต ทำไมไม่ไปทำเรื่องเดินทางดี ๆ ล่ะ” “ฉันบอกให้เธอพาฉันไป อยากตายเหรอ!” เขาตะคอกใส่เสียงดังลั่นจนแคทเธอรีนเผลอสะดุ้ง แต่ก็ต้องรักษามาดเอาไว้จึงยังคงเชิดปลายคางของตนเองขึ้นอยู่เสมอ “รู้แล้ว ๆ แค่พาไปก็พอใช่มั้ย” ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย เธอลอบมองเขาผ่านกระจกก็พบว่าเจค็อปเอาแต่จ้องมาที่ตนเองไม่วางตา ถึงจะเป็นการมองด้วยสายตาดุดันคล้ายจะฆาตกรรมกันก็ตามที แต่แคทเธอรีนกลับมองว่ามันช่างเซ็กซี่จนต้องหลบสายตากลับไปมองเส้นทาง.. ..ไม่เสียเที่ยวเลยที่ข้ามมาเที่ยวเขตปกครองกลางครั้งนี้ ‘เนื้อคู่ของฉัน..ได้ถือกำเนิด เกิดขึ้นแล้วสินะ’