บทที่ 12 หมาหงอย
“แฮ่ก...แฮ่ก...”
อย่าเพิ่งเข้าใจผิดกันไป มันไม่ใช่เสียงหอบหายใจเหนื่อยอ่อน เพราะมีความเร่าร้อนรุนแรงเกิดขึ้นในห้องอาบน้ำ หากแต่เป็นเสียงผ่อนลมหายใจอย่างหมดแรงของแคทเธอรีน ที่ต้องทำงานอย่างหนักเยี่ยงชาวประมงตัวจริงก็เท่านั้น หลังจากมาถึงจุดหมาย ทุกคนก็ต้องช่วยกันทำหน้าที่จนแทบไม่ได้พัก
ไม่ว่าจะเป็นการหว่านแห เอาเรือเล็กออกไปวางอวนเพื่อดักปลา หรือการวางเบ็ดตามจุดต่าง ๆ ของเรือเพื่อเพิ่มปริมาณปลาที่จะหาได้ ส่วนไหนที่ได้มาแล้วก็ต้องรีบเอาไปน็อกน้ำแข็งเพื่อยังคงความสดใหม่เอาไว้ บางชนิดต้องห้ามตาย เลยต้องขนไปปล่อยใต้ท้องเรือซึ่งมีพื้นที่สำหรับให้ปลาที่ต้องจับเป็นกลับไปอาศัยอยู่
หน้าที่ส่วนมากของเธอคือการแบกปลาทั้งหมดไปใส่ลัง และจัดเก็บให้เข้าที่ ถ้าไม่ทำอะไรเลยก็คงจะดูแปลกในสายตาคนอื่นและอาจถูกจับได้ในที่สุด
คุณหนูผู้ไม่เคยลำบากหรือสู้ชีวิตมาก่อนเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้กำลัง
