บทที่ 38 ความจริง
เอี๊ยด
แคทเธอรีนจอดรถที่หน้าบริษัทของบิดาหลังจากไม่ได้แวะเข้ามานานเพราะมัวไปแต่ท่าเรือเพื่อหาเจค็อป กิจการค้าขายทำร้านสะดวกซื้อแบบยี่สิบสี่ชั่วโมงทั่วอาเคต กระจายไปจนถึงเขตปกครองอื่นทำให้ธุรกิจของท่านโนอาห์เติบโตและสร้างผลกำไรมากพอที่จะให้ทำมูลนิธิเพื่อการกุศล
“คุณพ่ออยู่มั้ยคะ”
“อยู่ค่ะ ท่านโนอาห์กำลังมีแขก…”
หญิงสาวไม่รอฟังเลขาหน้าห้องของบิดาพูดจนจบ ถือวิสาสะเปิดประตูพรวดพราดเข้าไปก่อนจะพบว่าผู้เป็นพ่อมีแขกอยู่ในห้องด้วย นั่นคือดีแลน
วุ่นวายกับเธอเสร็จปุ๊บ ก็ตามมาวอแวกับบิดาต่อปั๊บเลยอย่างนั้นเหรอ ช่างเป็นผู้ชายที่น่ารำคาญอะไรอย่างนี้
“อ้าว เคธ จะมาทำไมไม่โทรบอกพ่อก่อนล่ะลูก”
“พอดีหนูมีธุระสำคัญต้องการคุยกับคุณพ่อด่วนที่สุดเลยไม่ได้ติดต่อมาก่อน ขอโทษนะคะ ว่าแต่…คุณพ่อเสร็จธุระหรือยังคะ”
เธอปรายตามองไปทางดีแลน อีกฝ่ายรู้ทันทีว่ากำลังถูกไล่ทางอ้อมจึงลุกขึ้น
“เอา
