-------------
19. bölüm
Karanlıktan dolayı yarım yamalak gördüğüm siluetlerden anladığım kadarıyla bana sessiz olmam için işaret etmişti beni arkasına alırken. Benim bile zor duyduğum bir ses ile “burada kal, sakın bir yere ayrılma” dedi. Cep telefonum odamda kalmıştı, Serhat’ınki de gece yatarken yanında tutmama alışkanlığı yüzünden salonda masonun üzerinde olmalıydı. Evin sabit hattı holdeki bir büstiyerin üzerinde duruyordu. Uzun lafın kısası ikimizin de telefonu yanımızda değildi, ne polisi ne amcamı arayamazdık. Serhat kapının arkasındaki ceketlere uzanarak ceplerinin birinde içeriye girenlere duyurmadan bir şeyler bulmaya çalışıyordu.
Hareketlerini yavaşlatmıştı. Sanırım aradığı şeyi bulmuştu. Tekrar bana burada kalmamı tembihledi ve hemen döneceğini söyledi. Kolundan çekiştiriyor
