Hotter than Hell

HTH 18

Papalabas na ako ng coffee shop nang may mabunggo ako. Mabuti na lang at hindi natapon ang kapeng hawak ko. Akmang sisigaw na san ako nang makita ko ang isang lalaki.

"I'm so sorry, Miss. Are you alright?" tanong niya. He wear suit, at hindi siya mukhang gusgusin. He looks expensive. Matangkad rin siya gaya ni Andres.

Tinanggal niya ang sungglases niya bago ngumiti.

"I'm fine," sagot ko at akmang aalis na pero mabilis iyang nagsalita.

"Wait, Miss!" Humarap akong muli sa kaniya. Nakangiti siya sa akin. Okay, fine. Gwapo siya.

"Yes?" pakipot na tanong ko habang hinihintay ang sasabihin niya.

"May I ask you for lunch?" tanong niya kaya naman nagulat ako.

"Sorry, I'm busy," sagot ko bago ako tumalikod at akmang aalis na. Nakita ko naman ang dalawang bodyguard na nakaabang saa harap ng kotse.

Nakataas ang kilay ko na napalingon sa kaniya.

"They are my bodyguards," nakangiting sagot niya. "Whatever," Saad kong muli bago ako lumakad palayo at nilagpasan ang mga bodyguard niyang nakaharang.

Naglakad ako papuntang kotse ko at nag-drive. Actually, bibisitahin ko si Koko sa botique nila. Kaya naman nagmadali na akong pumunta doon bago pa siya umalis.

Mabilis akong nakarating sa botique nila at nakita ko naman siya na mastanong nakikipag-usap sa staff. Nang makita niya ako ay mabilis siyang nagpaalam ddoon at pumunta sa akin.

"Bakit mo ko pinapunta? Saan ba ang lakad mo?" tanong ko sa kaniya.

"Hindi mo ba na-receive Ang invitation ni Kim? Morgan Corporations Grand ball." Hindi ko pa alam ang tungkol sa bagay na iyan. Hindi pa siguro sinabi ni Moira sa akin.

"By the way, that was you chance to talk to Mr. Sy, he is also invited," nakangiting sagot niya kaya naman mabilis akong nagsalita.

"I don't need to talk to that guy," casual na sagot ko at ininom ang kape ko. Nakita ko namang nagtaka siyang tumingin sa akin.

"And why? Ano na naman pinaplano mo?" tanong niya. Inilapag ko ang kape ko sa glit sa table bago ako lumakad at umarte na tumingin ng damit.

"Because, I already solve it," sagot ko sa kaniya. Naagpaatuloy lang ako sa pagtingin ng mga damit.

"How? Baka nakakalimutan mo, it's 20% ng Legacy ang nakasasalay kay Mr. Sy." Kita ko sa mata niya ang sobrang pagtataka. Kaya naman lumingon ako at ngumiti.

"I know, just relax," natatawang sagot ko. "Teka, may hindi ka ba sinasabi sa akin?" tanong niya habang sinusundan ako.

"Andres bought it the 15%." Nakita ko naman ang pagkagulat sa mukha niya. "Hindi ko alam iyon, kanina ko lang nalaman, I thought na mawawala na ako sa Legacy after Mr. Sy reject me," paliwanag ko. "But Andres bought it for me, sweet di ba?" sarcastic na dugtong ko at tumawa.

"Mukhang baliw na baliw na siya sayo. So, what's your plan then?" Interesadong tanong niya.

"Mas lalo ko pa siya pababaliwin sa akin, para magawa ko na ang lahat ng plano ko."

Busy kami sa pag-uusap habang natingin ako ng mga damit nang may magsalita sa likod namin ni Khloe. Kapwa kaming napalingon.

"Do you like that one?" tanong ng lalaki. Siya yung lalaki kanina kaya naman nilapitan ko siya.

"Are you stalking me?" mataray na tanong ko. Ngumiti naman siya sa akin kasunod noon ang pagtawag ni Khloe.

"Mr. Lawson?" Napatingin ako kay Koko na tila gulat na gulat nang makita ang lalaking ito.

"HI Miss Morgan," nakangiting bati nito kay Koko. Kaya mas lalo akong naguluhan.

"Do you know this guy?" tanong ko kay Koko. Tumango naman siya bago nagsalita.

"Don't tell me hindi mo siya kilala?" Hindi makapaniwala si Khloe nang umiling ako.

"Required bang makilala siya?" Binalingan ko ng tingin ang mayabang nanlalaki na nasa harap ko.

"Girl! Isa siya sa pinag-aagawan ng mga mga investors! He is the rank 2 most successful businessman in the world." Hindi ako makapaniwala pero hindi ko iyon pinahalata. Kaya pala mayabang ang dating niya.

"Nice too meet you, Miss Agape," masayang bati niya sa akin kaya mas lalo ko siyang tinarayan.

"Pati ba pangalan ko pina-research mo pa?" mataray na tanong sa kaniya. Natawa naman siya.

"Yes, because I like you," sagot niya na parang sanay na sanay nang umamin ng feelings.

Nakita ko naman ang pagsiko ni Koko a akin kaya naman tiningnan ko siya ng nagtataka. "You're so amazing! Ikaw na, Dom!" bulong niya sa akin.

Napaikot na lang ang mata ko a kanya bago hinarap ang lalaki. Nakangiti pa rin ito. "Before that, I'm Calvin Lawson, the CEO of Lawson University and Hospitals," pakilala niya sa akin habang nakalahad ang kamay nito. Hindi ko alam kung dapat ba akong makipag-shake hands sa kaniya.

Bilang isang professional na businesswoman, kinuha ko na lang iyon at nakipagkamay. Nakita ko kung gaano siya natuwa.

"I wanna invite you for dinner, if you are free," tanong niya muli.

"Sorry, I'm busy-" HIndi pa ako tapos nang sikuhin ko ni Koko. "Yes, she will come, Mr. Lawson." Si Koko na Ang sumagot bago niya ako hinila.

"Ano ka ba? Bakit mo siya tinanggihan?" Tanong niya habang kinikilig pa. Tiningnan ko lang siya bago inirapan.

"I'm busy, I don't like him," sagot ko naman.

"Mag-usap tayo mamaya," sabi niya bago humarap sa lalaki.

"This is my card, if ever na hindi ka busy, you can call or text me, I'll appreciated it," nakangiting sambit niya bago sila umalis ng bodyguard niya.

Bakit ba kasi siya may body guard? Wala na akong nagawa kung hindi ang inumin na lang ang kape ko. Hinila naman ako ni oko paputnta sa mga dress area bago siya pumili g isisuot ko raw mamaya. Hindi na ako umangal pa dahil hindi naman ako mananalo sa kaniya.

***

Nag-aayos ako para sa dinner namin ni Calvin, actually, wala akong balak talaga pumunta. Ayoko lang mapahiya yung lalaki na yon.

Tapos na akong mag-ayos at akmang paalis na nang i-check ko sandali ang phone ko ang nakita ko ang ilang missed calls ni Andres.

For sure kanina paa ako hinahanap ng lalaking iyon. Kaya naman hinayaan ko na lang muna siyang mabaliw kakaisip sa akin.

Paglabas ko ng sala ay bumungad sa akin ang isang lalaki na nakatayo sa labas. Nasa harap siya ng kotse niya.

"Paano ka nakakapasok dito?" nagtatakang tanong ko kay Calvin na nakangiti akong sinalubong.

"Because I'm a Lawson?" hindi siguradong sagot niya kaya naman tiningnan ko siya ng nagtataka.

"Fine, I have a connection," nakangiting Saad niya.

"How come? My dad owns this village," hindi makapaniwalang tanong ko. Paano niya nagawa iyon nang hindi ko nalalaman?

"Let's go?" aya niya sa akin bago binuksan ng driver niya ang kotse. Mabuti na lang at isang bodyguard lang ang kasama niya. Kaya hindi na ako mailang.

"You look so gorgeous," sambit niya. Ngumiti lang ako bilang tugon bago ibinaling ang tingin sa labas ng kotse niya. Maya-maya paa ay tumunog muli ang cellphone ko kaya mabilis kong kinuha iyon.

Nakita ko ang name ni Andres na hindi pa rin tumitigil kakatawag sa akin. Napatingin naman ako kay Calvin na nakatingin lang sa akin.

"Hindi mo ba sasagutin?" Mabilis ko namang ini-off iyon at itinago sa pouch ko.

"Nope," sagot ko bago ako muling umiwas ng tingin.

Mabilis naman kaming nakarating sa ibang fine dining restaurants. Actually, ngayon lang ako nakapunta dito dahil bagong bukas lang raw ito.

"Good evening, Mr. Lawson," bati sa kanya ng guard kaya naman napangiti na lang kami habang inalalayan niya ako papasok.

"Pati ba naman guard dito kilala ka?" natatawang tanong ko. Natigilan naaman siya kaya tiningnan ko siya ng nagtataka.

"Bakit?"

"Ang ganda mo pala kapag ngumiti. Ngayon lang kita nakitang ngumiti." Kaya naman napa-irap na lang ako.

"Of course! Ngayon lang naman tayo nagkita," sagot ko at nagpatuloy na sa paaglalaakad.

"Maybe ngayon mo lang ako nakita?" saad niya na ikinatigil ko.

"So, you mean kilala mo na ko noon pa? Are you stalking me?"mataray na tanong ko kaya naman tumawa siya bago inalalayan ako sa pag-upo.

"Nope, Im just staring at you from afar," casual na sagot naman niya. Hindi na ako kumibo. Hindi ako sanay na panay puri sa akin ang lalaki.

Maya-maya paa ay may waiter na dumating at inabutan kami ng tubig. Hindi ko alam kung bakit hindi niya kami binigyan ng menu.

" Order everything, so you can taste it and choose," sambit niya na tila nabasa ang nasa isip ko.

"Teka bakit mo a ako niyayang mag-dinner? Hindi ka ba busy?" tanong ko sa kaniya.

"I just want to know you more," Saad niya habang nakatingin sa mata ko. Kita ko naman ang sinsiridad niya.

"Bakit ako? I know nakakakit ako pero hindi ako ganon kasikat para pagtuunan mo ng pansin," natatawang sad ko bago ko ininom ang tubig. Maya-maya pa ay dumating na ang appetizer.

"I told you, I like you."

"I don't understand bakit ako," tanong ko muli. Hindi ko talaga maintindihan bait ako pa nakita nitong lalaking ito.

"Hindi ba pwede? Bakit meron ka na bang mahal?" seryosong tanong niya na parang kinakabahan pa. Natawa na lang ako s reaction niya.

"I'm just curious, so, okay. I understand now," sagot ko at tumango. Dahil ayokong malaman niya pa ang tungkol kay ANdres. Ayoko lang na may humahadlang sa mga plano ko kaya siguro hindi ko siya kayang intertain-hin.

Masyado siyang makapangyarihan at alam kong anytime pwede niyang ipamanman ako kung kailan niya gusto. Kung sa mismong village namin nagawa niyang pumasok nang hindi ko nalalaman, paano pa kaya sa Legacy na iba't-ibang tao ang palaging nandon.

"Let's eat, try this one," sambit niya at iniabot sa akin ang isang dish. Kumain na lang ako nag tahimik. Unang tikim ko pa lang away napa-wow na lang ako. He's right, hindi basta-basta ang pagkain dito.

Ilang saglit pa nang muling tumunog ang cellphone ko. Kaya naman napatingin na lang saakin si Calvin. Tumango naman siya bago nagsalita.

"It's okay, you can answer it baka importante yan," nakangiting sad niya. Kaya naman ngumiti ako at nag-excuse bago pumuntang banyo.

Mabilis kong sinagot ang tawag ni Andres pero nagulat ako nang magsalita siya.

"Sinong kasama mo?" seryoso iyon kaya naman medyo natakot ako nang hindi ko alam ang dahilan.

"I'm busy right now, Andres. See you later," sagot ko at akmang papatayin ang tawag nang magsalita siya.

"Get out of this f*****g restaurant now." Tila nagising ako bigla s sinabi niya. Pinatay ko iyon agad ago ako lumabas ng restaurant.

Paano niya nalamang nandito ako? Mamaya na lang ako magpapaliwanag kay Calvin. Mas kailangan kong unahin si Andres.