BÖLÜM 31/ ACI
***
Güneşin tepede olduğu bir gündü. Bomboş arazinin etrafında büyük beton duvarlar hiç olmadığı kadar iç karartıcı duruyordu. Hava sıcak değildi ama güneş yine de kendini gizlemiyordu. Soğuk yeşil çimlerin tam ortasında iki sandalye. Sırt sırta dayanmış iki aciz kız.
"Buradan kurtulduğumuzda onlar için yeni küfürler icat edeceğim."
Sinirden homurdanan Çisel hırsla yerinde tepindi. Son bir saattir hep bunu yapıyordu. Küfür ediyor, bağırıyor, etrafa delici gözlerle bakıyordu.
Zeynep ise umutsuzlukla başını eğmiş hiçbir tepki vermiyordu.
Aklında sevdiği adam vardı.
Kim böyle bir durumda karamsarlığa düşmezdi ki?
"Zeynep uyudun mu?"
Uyumadığını belli etmek için hafifçe arkadaşının sırtına yaslandı. Sonra yine hareketsizce beklemeye koyuldu. En çok da kendisi yüzünden ar
