Adına yalan diyorlar ya "dünya".
Belki de tek gerçeğin budur..
Ferdi Demir
BÖLÜM 32/ SERZENİŞ
***
"Zeynep, canın yanıyor mu hâlâ?"
Çisel'in sorusuna başımı hayır anlamında sağa sola sallayarak cevap verdim. Dudağımdaki yara sızlasa da dayanılamayacak gibi değildi.
"Zeynep," Pürüzlü çıkan sesi ile gözlerimi kırpıştırarak ona baktım. Saçları çırpınmaktan dağılmış gözlerindeki hayat ışığı sönmüştü. "Zeynep ben Ege salağını bile özledim. Ben ailemi çok özledim."
Karanlıkta bile yaşadığı korku ve öfke gözlerinden belli oluyordu. Sarkıttığı dudaklarıyla küçük bir çocuğa dönmüştü adeta. Onun en son, bizde yatılıya kalıp ölen kardeşini rüyasında görünce böyle bitkin olduğu hatırlıyordum. Ve bu durum canımı fazlasıyla sıkıyordu. Ağlamak istiyor ağlayamıyordum. Güçlü durmak istiyordum. Berka
