All About You [FILIPINO ??]

1

First Entry

June 08, 20X5 Monday

From the other side of the classroom, I saw you. Dahil labing limang minuto pa bago mag simula ang unang kalse ay dalawa pa lamang tayo sa silid. Di mo pansin ang pagdating ko dahil hawak mo ang phone mo, may earplugs sa mga tainga mo at tutok na tutok ka sa ginagawa mo.

Dahil sa tayong dalawa pa nga lang ang nandirito ay napatingin ako sayo. Your eyes screaming how confident you are, your brows are thick, your nose is not pointed nor blunt but it suits you well, and your lips, dinaig mo pa ang labi ko sa pagiging natural na mapula.

Iaalis ko na sana  ang tingin ko sayo ngunit napansin ko ang scar sa leeg mo. Nasa kanang bahagi iyon ng iyong leeg, below your jaw, that is where your scar is located, that imperfection of yours seems to make your appearance more even and perfect. Imbis na makabawas sa itsura mo ay dumagdag pa sa charms mo.

Then, I knew na from that moment you’ll be a part of me. I knew that from that moment you’ll be part of my life. Either motivation or destruction, and I’m hoping that it’s not the lather. Mahirap ang couse natin na Engineering, I don’t need another distraction, tama na ang isa.

Dumami ang tao sa silid. Nagsimula na ang unang klase, Arts Appreciation. Nag pakilala ang lahat, nag pakilala ka.

“Paul Marco R. Angeles. 17 years old . Cabanatuan City, Nueva Ecija.” Pakilala mo ng mayroong ngiti sa labi.

Sabi mo mas sanay kang tawaging Paul. Pero mas gusto ko ang second name mo. Wala kang masyadong  maraming sinabi sa pagpapakilala mo.

After the first subject is lunch time at marami ka nang kasabay mananghalian. Mayroon na rin akong naging mga kasabay.

Mag ka block tayo kaya nakita ko kung gaano ka kagaling makisama sa lahat. First day pa lang halos kaibigan mo na ang lahat. Kuha mo na ang mga loob nila, dahil ba sa looks mo o sa boses mong nakakaingganyo. No wonder kung bakit and daming babae and ‘di maalis ang tingin sayo.

… at isa na yata sa mga yun ay ako?