The Contract

CHAPTER FOUR

Hannah POV



Lagot late na ako. Nakakainis kasi di ako nakatulog ng maayos kagabi sa sobrang pag-iisip ko about sa president. ‘Hannah erase erase, di malalaman ni president na ikaw kadate n’ya kagabi’ sabi ko sa sarili ko. ‘s**t late na talaga ako’. Binilisan ko ang pagtakbo para makaabot pa sa papasarang elevator. “Wait, wait” Sigaw ko buti nalang narinig ng tao sa loob ng elevator ang sigaw ko kaya napigilan ang pagsara nito. “Thank you” hingal na hingal ko pasasalamat. Tiningnan ko naman ang taong nasa loob at nalaki mata ko ng makita kung sinong nasa loob. Walang iba kundi si Mr. President, Secretary n’ya at maging ang chairman. Tumalikod agad ako para di makita ang mukha ko. Buti nalang nakatakip and sabog na buhok ko sa mukha ko.

“Miss, are you come in or not?” Tanong ni Mr. President sa’kin. ‘s**t lagot ako nito’ “Miss pag di kapa pumasok mas lalo kang malalate” Sabi naman ni Chairman. “O… okay po” sagot ko, tsaka pataligod na naglakad papasok ng elevator. “Are you okay Miss? What your name?” Tanong ni Mr. President. Tumango naman ako at di na sumagot, sakto din pagbukas ng elevator sa department floor ko. Mabilis akong lumabas sa elevator. “Miss Hannah Hernandez” Natigil ako sa paghakbang ng marinig ko ang buong pangalan ko. ‘Gosh, paano n’ya nalaman fullname ko’ tanong ko sa isip ko. “Miss Hannah Hernandez, you left your ID” Sabi ni Mr. President. ‘Gosh, nahulog ko ID ko, ang tanga mo naman Hannah’ sabi ko sa sarili ko. Paside walk akong lumakad at inabot ang ID ko na nasa kamay ni Mr. President. Pagkakuha ko, agad akong tumalikod. “Thank you, sir,” Nagpasalamat ako at mabilis na umalis.

“Sorry late ako, nag umpisa na ba kayo?” Tanong ko kaagad pagpasok ko sa laboratory kung saan kami nag eexperiment ng bagong product para sa company. “Kakasimula lang namin” sagot naman ni Yen. “Bilisan mo Miss Hannah tapusin mo na research mo para sa next meeting may maipresent na tayo.” Mr. Randy said “Yes sir, patapos na po ako sa bagong product natin sana maapprove next meeting” sagot ko naman. Dumiretso na ako sa ginagawa kong experiment at pinagpatuloy na rin ang paggawa ng research paper para sa magaganap na meeting next week.

…………………………………………………………………………………………….

OFFICE OF THE CEO

“Hannah Hernandez, Hannah Hernandez” Kasalukuyan akong nasa harap ng laptop at hinahanap ang pangalan ng babaeng nakasabay namin sa elevator. “Mr. Gerald bakit n’yo hinahanap ang name n’ya?” Tanong ng secretary ko. Di ko na s’ya nasagot dahil Nakita ko na agad ang name na hinahanap ko. “I knew it, kaya pala familiar nag name n’ya. Sa kan’ya pala nanggaling ang iba natin product. She’s very smart. We need her to our company campaign” Komento ko “What do you mean?” tanong ng secretary ko “S’ya ang magbibigay sa’tin ng malaking income at investor dahil lahat ng ginawa n’ya product, nagging outstanding sa ibang bansa.” Sabi ko “I remembered now. Her product is in demand abroad” Sabi ng secretary ko. Napasandal ako sa office chair ko at nag isip “Kelan nila ipepresent ang new product nila?” Tanong ko. “Next week Mr. Gerald” sabi nito. “Let’s see, what the newest product they presenting.” Sabi ko. Tsaka tumayo para puntahan ang Product Department. “Let’s go.”

………………………………………………………………………………………………..

PRODUCT DEPARTMENT

“Ma’am Amie pupuntahan ko lang si Carlo sa baba” Nalerto ako pagkarinig ko sa pangalang Carlo. “Who’s Carlo?” Singit ko sa usapan nila. “Sino pa ba, edi yung may ari ng Carl Restautrant” sagot naman ni Yen habang nanginginang ang mga mat anito. “Ang landi mo Yen, Kayo naba kaya gan’ya ka kiligin?” tanong naman ni Ma’am Amie. Napapahigpit ang hawak ko sa ballpen habang hinihintay ang sagot ni Yen. “Hindi pa, pero sa tingin ko malapit na. Napaka gentleman n’ya Ma’am.” Sagot naman ni Yen. “Gosh.” Gulat na sabi ko ng maputol ko ang ballpen na hawak ko. “What happened Miss Hannah?” tanong ni sir Randy sa’kin. “Wala rin” sabi ko at napapakamot nalang sa ulo ko. “Ma’am Amie please saglit lang ako naghihintay s’ya sa’kin sa baba. Malay mo mapapayag ko s’ya na makipag collab sa’tin” sabi ni Yen. “Payagan mo na sya Miss Amie, may point s’ya baka makatulong s’ya sa’tin” Pagsang-ayon naman ni Sir Randy sa sinabi ni Yen. “Okay umalis kana, siguraduhin mong mapapa OO mo s’ya” sabi ni Ma’am Amie. “Yes Ma’am” sabi nito at mabilis na umalis bitbit ang isang paper bag. “Ma’am Amie CR lang ako” paalam ko naman. “Aalis ka rin? Okay, sige mag CR kana” Mabilis naman akong tumayo. “Okay Ma’am, Thank you” sabi ko at mabilis na lumabas ng department namin.

‘Nasan na sila’ tanong ko sa sarili ko habang naghahanap kay Yen dito sa restaurant sa loob lang building namin. Kanina pa ako naglilibot dito sa loob ng restaurant pero di ko parin sila makita, hanggang sa makarating ako sa dulo at sa pinakagilid nakita ko silang dalawa nag-uusap. Pasimple akong lumapit sa di kalayuan na upuan sa kanila. “Miss Yen, di ko matatanggap yan” sabi ni Carl.

Nagkunwari naman akong nagbabasa ng magazine para matakpan ang mukha ko. Pasimple na rin akong sumilip para tingnan kong ano ang binibigay ni Yen. Nakita ko ang isang paper bag na bitbit n’ya kanina. “Miss Yen pasensya na kung inakala mong gusto kita” sabi naman ni Carl. Tiningnan ko mukha ni Yen nakita ko naman na malungkot ito. “Okay lang, sorry din kung napressure kita, pero sana yung offer ng company namin tanggapin mo please” sabi Yen. “About that, I think of it. I’m just here because of this” Sabay abot nito sa payong kay Yen. Kinuha naman ito ni Yen at ngumiti. “Nag-abala kapa, dapat di mo na to sinauli” sabi ni Yen. “Thank you dahil sa payong na yan nakauwi ako that night” sabi ni Carl “Wala yun, buti nalang may extra umbrella ako that time.” Sabi ni Yen. Ngumiti naman si Carl. “Carlo babalik na ako sa taas baka hinahanap na nila ako.” Sabi ni Yen, at tumayo naman si Carl. “Okay Miss Yen, Thank you” tumango naman si yen at nagpaalam na dito. Mabilis naman akong tumago para di ako makita.

Nakita ko sila maglalakad kung saan ako nakaupo. “Gosh dito ang way nila” mablilis akong umalis sa kinauupuan ko at nagmadaling tumakbo papunta sa elevator. Laking gulat ko pag bukas ng elevator si Gerald ang nasa loob. “Gosh ang malas ko” titigil sana ako ng pagtakbo ng biglang nadulas naman ako at tumilapon ang tsinelas ko kung saan. “Who did this?” nalamig ako sa kinauupuan kong sahig ng makita na nasa kamay ni Gerald ang tsinelas ko at kasalukuyan nagpupunas ng mukha. Sa sobrang kaba ko nagmadali ako tumayo at tumakbo buti nalang medyo malayo ako sa kan’ya. “Hey stop are there” sabi ng president naming pero di ako nakininig, du,miretso akong tumakbo sa hagdanan paayat. “Hey stop” nagulat ako ng makita kong nakasunod parin s’ya sakin. “Gosh ang malas ko talaga. Di ako pwedeng mahuli malalagot ako.” Nagpatuloy ako sa pagtakbo hanggang sa marating ko ang floor namin. Mabilis ako pumasok sa department namin. “Oh, anong nangyari sayo Ms. Hernandez?” umupo muna ako at ikinalma ang sarili. “Nasaan na yung babaeng tumakbo papunta dito?” Nanigas naman ako sa kinauupuan ko at dahan dahan tumingin sa mga ito. Nakita ko ang mga kamay nilang nakaturo sakin.

Mabilis akong tumayo at yumuko para di makita ang mukha ko. “Sorry sir” hingi ko ng pasensya sa ginawa ko. “bakit ka tumakbo Ms. What's your name?” tanong nito “Hannap po. Pasensya na po talaga natakot po kasi ako sa galit n’yo kaya po tumakbo ako. Sorry po talaga” sabi ko. “ It’s you again Ms. Hannah. Okay, apologize accepted. Pero ayaw ko ng maulit to. Here’s your slipper” itinaas naman n’ya ito para iabot sakin. Dahan dahan naman akong lumapit at tinatakpan parin ng buhok ang aking mukha. “Fix your hair Ms. Hannah. And everyone back to work” tsaka naman ito tumalikod. “Okay sir thanks” pahabol ko habang papalabas s’ya ng department, tango lang ang tangin naging sagot nito.

“Hay salamat di ako natanggal sa trabaho ko.” sabi ko at napahawak nalang ako sa dibdib ko dahil kabado parin ako hanggang ngayon. “Bakit? Ano bang ginawa mo Ms. Hannah at pati si Mr. President pagod na pagod kakahabol sayo.” Tanong ni sir Randy “Oo nga naman, diba sa CR ka lang naman pumunta” sabi naman ni Ma’am amie. “Wala po, wag n’yo na po itanong” sagot ko naman at nagkatinginan ang dalawa naparang may pagdududa. “Hay nakakalungkot ngayong araw” narinig namin ang reklamo ni Yen pagpasok dito sa loob. “Oh, ano naman nangyari d’yan mo mukha mo Ms.Yen? Mukha kang pinagbagsakan ng langit at lupa” tanong naman ni Ma’am Amie pagkaupo ni Yen. “Di n’ya ako gusto” pag amin nito “hhahahahaa ang problema kasi sayo ang bilis mong mafall” sermon ni Ma’am Amie. “Hoy, Ms. Amie manahimig ka nga d’yan, kaya di ka nagkakalove life. Masyado ka kasing hard to get” kontra naman ni sir Randy. “Teka! Sir nanligaw kaba kay Ma’am Amie?” Tanong ni Yen at nagkatinginan naman ang dalawa at sabay na sumagot. “No! Never” natawa naman kaming dalawa ni Yen sa sagot ng dalawa. “Back to work, tigilan n’yo na ang topic nay an” saway ni Ma’am Amie. Di na rin kami sumagot pa at bumalik na ulit sa trabaho naming.