Walang nagawa si Lemuel sa desisyon ko na pumunta roon sa palengke araw-araw upang tulungan siyang magtinda ng mga nakuhang isda ni Aleng Marites at Tiyo Delfo. Masayang-masaya ang mag-asawa dahil raw mas marami ang kita namin kumpara sa nakaraang taon nilang panininda dito.
Si Lemuel naman ay blangko lang ang ekspresiyon sa mukha at tila nananantya sa mga tao. Baka nagmamasid lang at baka may mangongotong na naman. Sabing bibili pero hindi naman talaga. Ang dami pang tanong sa’kin, eh, aalis din naman pala.
Napabuntung hininga ako. Pagod ang unang araw, pero sa mga sumunod na araw ay nakakaya ko naman. Masaya ako dahil natutulungan ko kahit man lang ganito sina Aleng Marites at Tiyo Delfo.
Ito lang talagang si Lemuel ang ayaw makisama sa trip ko. Lumipas ang tatlong buwan at naka-sur
