Bukas na ang itinakdang kasal namin ni Lucifer.Gusto ko man siyang komprontahin sa lahat kung paano ako napunta sa mga kamay nung araw na nahulog ako sa ilog ay
tila hindi na iyon mahalaga sa akin.
Ang mahalaga ay kung paano niya tinrato si Nerea at ako. Tinanggap niya kami na parang tunay niyang pamilya.Pinagmasdan ko ang natutulog kong anak.
“Malalampasan natin ang lahat ng ito, Nerea,” bulong ko habang marahang hinahaplos ang buhok niya.
“Hindi ako papayag na makuha tayo ni Lucio. Ayoko nang bumalik pa sa mundong ginagalawan niya.”
Napapikit ako sandali, pilit pinapakalma ang sarili.
“Kahit pagtawanan man ako ng buong mundo dahil pakakasalan ko ang anak ng ama mo, wala akong pakialam. Hindi nila alam ang lahat. Hindi nila alam kung ano ang pinagdaanan natin.” Tumingin akong muli k
