Lucio POV
“I’ll give you five minutes to talk to me. Just five minutes. Bakit ka naparito?” Matalim ang tanong ni Lucifer, pero hindi man lang ako natinag. Sa halip, napangisi ako habang dahan-dahang humihitit ng sigarilyo.
“Five minutes is already too long, my son.” Nakita ko kung paano kumuyom ang kanyang kamao.
“Don’t test my patience, Lucio Cerrutti!” Napabuga ako ng usok at tahimik siyang pinagmasdan.
“Sa mundo natin, son, hindi tayo natatakot pumatay.” Bahagya akong lumapit sa kanya.
“Not even when the person standing in front of us is someone we love.”
Matalim ang naging tingin niya sa akin.
“Don’t lecture me about our world.”
“I’m not lecturing you.”
Ngumisi ako.
“I’m reminding you.”
“Reminding me of what?”
“Of who you really are.”
“Hindi mo na ako kilala.” Napatawa ak
