Habang nakatayo ako sa harap ni Sir Markie, parang gusto ko na lang lamunin ng lupa. Nakamasid siya sa akin, nakakunot ang noo, at parang may maliit na boltahe ng kidlat sa paligid niya. Si Mang Lando naman ay nagtatago sa gilid, hindi alam kung tatawa o maaawa sa magiging kapalaran ko.
“Sephie!” sigaw ni Sir Markie, sabay turo sa hawak kong pilay na manok na si Bulldozer. “Alam mo ba kung anong ginawa mo?! ALAM MO BA?!”
“Ahm... Sir, kasi po... training lang naman po dapat. Kaya lang po, eh... natalo si Bulldozer, kaya naisip kong... gumawa ng chicken adobo? O mas gusto ni’yo po ba sinampalukang manok na lang?” nangingiming sagot ko habang pilit na ngumingiti.
“Nananadya ka ba talaga, Sephie? Talaga bang balak mong ubusin ang lahat ng natitirang pasensiya ko?” namaywang na siya kaya mul
