Korkmaz karşısında cevap bekleyen güvenliklere tereddütlü bakışlar fırlattı. Buraya neden gelmişti, cevabını kendisi de bilmiyordu. Öfkesi, kızgınlığı, isyanı yüreğinde gittikçe büyüyor ve genç adamı boğuyordu. İstifasını verdikten, her şeyi geçmişinde bıraktıktan sonra burada bulunması çok yanlıştı. Geçmişe dönmek istediği söylenemezdi. O günleri toz tanesi kadar bile özlemiyordu ama yine de… İşte buradaydı. Bir aptal gibi gidecek başka kapı bulamamıştı. Ateş’i kurtarmasının yolu bu kapıdan içeriye girmekten geçiyordu, en azından bir nevi… Ufak bir umut… Minicik bir başlangıç... Geç bile kalmıştı. Kalbini değil de, aklını dinleseydi buraya daha erken gelirdi ve Ateş cezaevine düşmüş olmazdı. Yine! Yeniden! Kahretsin, delirecek gibiydi. Utanmasa çığlık atmak isterdi. İçindeki her şeyi olab
